Sakin olun, ateş etmeyin… Themistokles Eurybiades’e nasıl demişti? “Dinle ama vur” ya da serbest çeviriyle “vur beni ama dinle beni”. Biliyoruz, bugün halkın takımı olarak nitelenen Omonia, ancak bir zamanlar “halk kulübü” etiketi APOEL’e aitti!
8 Kasım’da 100. yılını dolduracak mavi-sarıların kuruluşu vesilesiyle kulübün ilginç, bilinmeyen ya da pek bilinmeyen tarih kesitlerini araştırdık. Bu araştırmada 2001’de yayımlanan Mihalis Gavriilidis ve Stelios Papamoyseos’un “Bir asır Kıbrıs futbolu” kitabından şu kesite ulaştık.
Kitap, 1958’de “Athlitika Nea” gazetesinde yayımlanan Andreas S. Gavriilidis’in Kıbrıs futbolu araştırmasından bir bölümü içeriyor.
APOEL ön planda
“Kıbrıs’taki futbol gelişmeleri 1920’li yıllarda hızlı olmasa da gelecek açısından kesinlikle belirleyiciydi. Kıbrıs futbol ağacının zaten bazı dalları vardı (Anorthosis, AMOL, Türk Kulübü), POF’un dalından iki meyve fışkırdı (Panergatiki, Trust) ve bunlar da kendi içinde bir çiçek daha sundu, APOEL’i; bu kulübün Kıbrıs’ta kendi tarihini yazması kaçınılmazdı.
APOEL’in kurulmasına vesile olan Trust oldu ve birinin Trust üyesi olmasının ne kadar zor olduğu oldu. Kulübün “babası” olarak kabul edilen kişi, Kıbrıs’a “Dianellos ve Vergopoulos” tütün fabrikasının müdürlüğünü yapmak üzere gelen Georgios Poulias’tır.
Sporu ve özellikle futbolu seven Poulias, hemen Kıbrıs’taki spor hayatıyla ilgilenmeye başladı ve ilk isteği Trust’a üye olmak oldu. Ancak hemen anladı ki bu kulübün ailesine kabul edilmek çok zordu, çünkü üye seçimi kriterleri son derece katıydı. İşte o zaman Trust’a karşı bir karşılık olarak kendi kulübünü kurmaya karar verdi. Georgios Poulias APOEL’i kurmaya karar verdiğinde, bu yeni kulübün Kıbrıs futbol tarihinin akışını değiştireceğini elbette hayal edemezdi.
Ve biz de kendimize şu soruyu soruyoruz: Georgios Poulias Trust’ın bünyesine kabul edilseydi Kıbrıs futbol tarihi nasıl yazılırdı ve bugün nasıl olurdu? En olası senaryo APOEL’in kurulmaması ve belki de Omonia’nın da kurulmamasıydı; çünkü Omonia doğrudan mavi-sarıların bağrından çıktı…
Neyse, Andreas S. Gavriilidis’in 1958’de “Athlitika Nea” gazetesindeki Kıbrıs futbolu araştırmasında POFEL’in, yani sonradan APOEL’in kuruluşunu nasıl anlattığına bakalım: “Georgios Poulias’ın Trust üyelerinin seçimindeki son derece katı yönteme duyduğu hoşnutsuzluk, Kıbrıs futbolunun yeniden inşasının akışını tümüyle değiştirecek vesile oldu. İlk ve yakın işbirlikçileri Andreas Kyrianiou ve Hristodulos Pikis bile, Trust’a karşı bir karşılık olarak kurdukları bu önemsiz kulübün, o dönemde k. Haralambos’un pastanesinde (bugünkü k. Othon Kyriakidis – Mavrou mağazası) barınan bu kulübün, Kıbrıs kroniklerinin en görkemli futbol oluşumlarından birinin başlangıç noktası olabileceğine inanmıyorlardı. Poulias’ın şeytani ve huzursuz taraftar ruhu onu bir futbol takımı kurmaya itti; üyelerini Trust ve Panergatiki’nin seçkin futbolcularından seçti. Merhum Poulias’ın kendi masraflarıyla uygun şekilde çalıştırılan takım, 1926’da Mısır’a iniş yaptı. Mısır’dan dönüşte, Poulias, Kyrianiou ve Pikis’in önceden kurduğu kulübe bu takımın dahil edilmesi girişimi yapıldı ve bu kulüp futbol vaftizinde böylece vaftiz edildi; POEL, yani Lefkoşa Rumları Futbol Kulübü olarak adlandırıldı. Daha sonra, 1928’de oy birliğiyle POEL’in APOEL olarak yeniden adlandırılması onaylandı; böylece futbol faaliyetinin yanı sıra Klasik Spor’un ölümsüz ruhunun yetiştirilmesine de ilgi çekildi.”
Ve işte böyle 1926’da POEL, 1928’den itibaren APOEL kuruldu; Kıbrıs’ın en tarihi kulüplerinden biri. Bu kulüp Trust’a karşı bir karşılık olarak görüldüğü için “halk kulübü” etiketini alması doğal oldu. Gerçekten de APOEL, bugün tuhaf görünse de, o dönemin adeta Omonia’sı olan halkın başlıca kulübüydü! Ve Georgios Poulias’ın finansal desteğiyle ekonomik sağlamlığa sahip olduğu göz önüne alındığında, Panergatiki’nin neredeyse tüm futbolcularını hızla bünyesine kattı; Trust’tan da futbolcuları çekti ve bunun sonucunda adanın en büyük futbol güçlerinden biri haline geldi.”
* Kitabın başka bir sayfasında Andreas S. Gavriilidis, Panergatiki ve Trust’ın POF’un bağrından kuruluşunu şöyle anlatıyor: “… birdenbire sadece sportif olarak değil, sınıfsal olarak da ikiye bölündüler; Panergatiki işçi sınıfını temsil ederken, Trust ileri gelenleri temsil ediyordu.”
