Avrupa Komisyonu'nun yeni bulgularına göre Kıbrıs, yoksulluk veya sosyal dışlanma riski altındaki çocuk sayısını son yıllarda azalttı. Ancak temel sosyal göstergelerde büyük eşitsizlikler varlığını sürdürüyor.
Risk altındaki çocuk sayısı 2019'da yaklaşık 37.000 iken 2024'te 26.000'e geriledi. Komisyon bu düşüşü sosyal politika müdahalelerine bağlıyor. "Çocuk yoksulluğu döngüsünü kırmak – Avrupa Çocuk Garantisi'ni güçlendirmek" başlıklı çalışma belgesinde Komisyon, Kıbrıs'ın ulusal hedefini tutturduğunu belirtiyor. Ancak hedefin iddia düzeyinin düşük olduğunu, daha güçlü önlemler için alan bulunduğunu vurguluyor.
Konut ve enerji yoksulluğu en sorunlu alanlar olmaya devam ediyor. Risk altındaki çocukların yüzde 62,6'sı evini yeterince ısıtamayan hanelerde yaşıyor. Bu oran Avrupa Birliği'ndeki en yüksek rakam. Risk altındaki çocuklar ile diğer çocuklar arasındaki fark ise yüzde 55,1'e ulaşıyor.
Erken okul terki oranı yüzde 11,3 seviyesinde. Bu oran AB ortalaması olan yüzde 9,3'ün üzerinde. Rapor, politika çabalarına rağmen öğrencileri eğitim sisteminde tutma konusunda zorlukların sürdüğünü belirtiyor.
Erken çocukluk eğitimine katılım, büyük ölçüde sübvansiyonlu programlar sayesinde arttı. Ancak sektör neredeyse tamamen özelleştirilmiş durumda; tesislerin yalnızca yüzde 2,6'sı kamu tarafından işletiliyor. Risk altındaki ve risk altında olmayan çocuklar arasındaki erişim farkları daralmakla birlikte sürüyor.
Rapor, temel hizmetlere erişimde de önemli eşitsizliklere işaret ediyor. Bazı durumlarda çocuk bakım hizmetlerine katılımdaki farklar yüzde 20'yi aşıyor. Bu durum erken yaştan itibaren fırsat eşitliğini olumsuz etkiliyor. Sağlık alanında Kıbrıs aşırı sonuçlar göstermiyor. Ancak özellikle savunmasız gruplara yönelik ruh sağlığı hizmetlerinde yapısal erişim güçlükleri sürüyor.
Komisyon, kanıta dayalı politika yapımının güçlendirilmesi gerektiğini vurguluyor. Belirli savunmasız gruplar için sınırlı veri bulunmasının önlemlerin izlenmesini ve değerlendirilmesini zorlaştırdığını belirtiyor. Komisyona göre bu durum, etkili müdahaleler tasarlamak için kritik bir sorun.
