DİSİ (Demokratik Seferberlik Partisi) içinde yaşananlar belki yalnızca partinin iç meselesi ve herkesi ilgilendirmeyebilir. Ancak bu olaylar ülkenin siyasi hayatını da etkiliyor. Üstelik süreci teatral numaralarla ve kişisel gündemlere hizmet eden, sinir bozucu tavırlarla izlediğimiz için bu köşe bir görüşünü paylaşmak istiyor: Harris Georgiades'in tutumu, partide ve kamusal hayatta yaşananlar arasında en onurlu olanıydı.
Bu görüşe katılanlar da olabilir, katılmayanlar da. Bunu söylüyorum, çünkü Averof Neofytou'nun stratejisi (birçokları buna taktik oyun diyor) partinin resmi yönetimini, Başkan Annita Demetriou'nun adaylığını geri çekmeye ve sonunda Averof'un parti içi adaylığı için yalvarmaya zorladı. O günden beri şunu merak ediyorum: partide işleri açık sözle adıyla çağırabilecek onurlu bir yönetici kaldı mı? Bay Georgiades bunları söyledi. Biraz geç de olsa.
Bunları söylediği günden beri, kendisi kadar parti kavgalarında sertleşmemiş isimlerin partinin birliğine atıfta bulunarak kendisini eleştirdiğini izliyoruz.
Georgiades, eleştirilerini yutup seçimlerde partisinin adayını desteklemek için geri çekilseydi, bu hem ikiyüzlülük hem onursuzluk olurdu. Partisine de çok ağır zarar verirdi. Bunu yalnızca Glafkos Kleridis Enstitüsü başkanlığı makamını korumak için yapmış olurdu. Yani televizyon tartışmalarına ya da seçim mitinglerine davet edildiğinde, beklendiği gibi bahaneler bulup ortada görünmemesi anlamına gelirdi. Bu tek başına partiye ve adaya zarar verirdi.
Bu nedenle Georgiades, seçimlere 16 ay kala, «ilke gereği» asla kabul edemeyeceğini açıkladı. Baskı ve açık bir siyasi şantaj koşullarında şekillendiğine inandığı yapılmış bir işi kabul etmeyeceğini söyledi. Nitekim Annita Demetriou'ya yazdığı mektupta da belirttiği gibi, kararlardan önce «stratejinin belirleneceği ve partinin seçeneklerinin değerlendirileceği soğukkanlı bir siyasi süreç» yaşanmalıydı. Ancak mektupta şikâyet ettiği gibi, «taktik oyunlar, kulis faaliyetleri ve sınırsız hırs» galip geldi.
Georgiades, Averof Neofytou'nun bağımsız aday olma ihtimalini «son ana kadar» açık tuttuğundan söz ediyor. Bu da böyle bir durumda partinin ciddi biçimde bölüneceği anlamına geliyordu. Bunu kim görmedi? Şantajı kim fark etmedi? Averof'un bir balık lokantasında kandırılması nedeniyle bu yolu izlemiş olması bir yana, asıl mesele şu: partide herkes şantajı yuttu, sustu ve taktik oyuna yer verdi. Bu, adanın en büyük partisinin liderlik duruşu olamaz.
Dolayısıyla Harris Georgiades, diğerlerinin tüm Kıbrıs'ın gördüğünü görmemiş, duymamış ve fark etmemiş gibi davrandığını anlayınca yapabileceği tek şeyi yaptı: kendi kişisel siyasi onurunu korudu.
Şimdi ise başta parti başkan yardımcısı Giannis Karousos olmak üzere bazı isimler, ona parti davranışı dersi veriyor. Onlara göre o da bu şantajı yutmalı ve üyelerin seçeceği adayı desteklemeliydi. Bu durum onları muhtemelen rahatsız ediyor; çünkü onun tepkisi, sessiz kalanları açıkta bırakıyor.
Bunlara siyaset değil, teatral numara denir. Nitekim 2023'te ilk tur ile ikinci tur arasında da benzer teatral numaralar yapıldı. Vicdan oyuna karar verdiler, ancak üyeleri arasında AKEL (Emekçi Halkın İlerici Partisi) adayı lehine kampanya yürüttüler.
Bu tarihten beri hatayı arıyorlar. Ancak kişisel gündemlerin, intikamcılığın, takıntıların ve tutarsızlığın yanında siyasi onurun, güvenilirliğin, ilke meselelerinin ve «soğukkanlı siyasi sürecin» de var olduğunu hâlâ anlamadılar. Bunların onların siyasetini belirlemesi gerekiyor.
