--- title: "Eustratia Verdouka: Bana kadar gelen acı artık başka yere gitmesin" url: "https://guneyde.com/haber/eustratia-verdouka-bana-kadar-gelen-aci-artik-baska-yere-gitmesin" markdown_url: "https://guneyde.com/haber/eustratia-verdouka-bana-kadar-gelen-aci-artik-baska-yere-gitmesin.md" site: "guneyde.com" language: "tr" published: "2026-10-07 07:05:00" updated: "2026-10-07 04:19:54" category: "Kültür" tags: ["Aile İçi Şiddet","Kıbrıs Edebiyatı","Kitap Röportajı","Travma ve İyileşme"] source: "Phileleftheros" --- # Eustratia Verdouka: Bana kadar gelen acı artık başka yere gitmesin > **Haberin asıl (HTML) sayfası:** https://guneyde.com/haber/eustratia-verdouka-bana-kadar-gelen-aci-artik-baska-yere-gitmesin > Bu, haberin yapay zekâ ajanları için hazırlanmış Markdown sürümüdür. Okurlar için asıl sayfa yukarıdaki bağlantıdır. **Özet:** Yazar Eustratia Verdouka, ilk kitabı “Sπασμένες Κλειδαριές” vesilesiyle şiddet, sessizlik ve kapalı kapıların arkasındaki travmaları anlatıyor. Kişisel yaşantıdan doğan hikâyeyi umut mesajına dönüştüren yazar, okura yalnız olmadığını hatırlatıyor. - **Yayın tarihi:** 2026-10-07 07:05 - **Kategori:** [Kültür](https://guneyde.com/kategori/kultur) - **Etiketler:** Aile İçi Şiddet, Kıbrıs Edebiyatı, Kitap Röportajı, Travma ve İyileşme - **Yazan:** Guneyde.com - **Kaynak:** [Phileleftheros](https://www.philenews.com/politismos/article/1778630/efstratia-verdouka-o-ponos-pou-eftase-mechri-emena-den-chriazete-na-taxidepsi-allo/) ![Eustratia Verdouka: Bana kadar gelen acı artık başka yere gitmesin](https://guneyde.com/assets/uploads/2026/10/1d74b6281aa990acc51b2242d7db8096.jpg) “Sπασμένες Κλειδαριές” kitabının çıkışıyla **Eustratia Verdouka** şiddet, sessizlik ve kapalı kapıların arkasında gizlenen travmalar hakkında konuşuyor. Ruhsal bir hesaplaşmada yazar, kişisel yaşantıdan gelen hikâyenin nasıl güçlü bir umut mesajına dönüştüğünü anlatıyor ve her okura yalnız olmadığını hatırlatıyor. Bu yaşantıları ve gerçek hikâyeleri ilk kitabınız “Sπασμένες Κλειδαριές” haline getirmeye sizi ne itti? Bugün şiddet hakkında daha açık konuşsak da o hâlâ kapalı kapıların arkasında saklanıyor. Yaşadığını kabul etmekten hâlâ utanıyoruz. Ve bu sessizlik içinde çocuklar büyüyor. Çocuklar anlamayı öğrenmeden önce korkmayı öğreniyor. Artık bunun sessizlikte kalmasını istemediğimi hissediyordum. Çünkü utanç şiddeti yaşayanın değil, şiddeti uygulayanın. Ve hiçbir çocuk, onu koruması gerektiğine inandığı kişilerden korunmak zorunda kalmamalı. İşte böyle doğdu “Sπασμένες Κλειδαριές”. Sustukları kadınlara ses vermek, korkan çocuklara ve sevgiden ve güvenlikten yoksun büyüyen herkese ses vermek ihtiyacı doğurdu. Belki de en çok istediğim şey, bu sayfalarda kendini tanıyacak bir insanın kitabı kapatırken yıllardır ihtiyacı olan bir şeyi duymasıydı. Yalnız olmadığını. Yaşadıklarının ötesinde bir yaşamın var olduğunu. Bu “kilitler” sizin için neyi temsil ediyor ve pratikte nasıl kırılıyor? Kilitler bir insanı hapseden her şeydir. Korku, suçluluk, sessizlik ama aynı zamanda seçmeden miras aldığımız ve içinde taşıdığımız algılar da. Bize gidemeyeceğimizi, değişemeyeceğimizi ya da daha kötüsü farklı bir şeye layık olmadığımızı düşündüren her şey. Kilitlerin “kırık” olması benim için özgürlüğü simgeliyor. Geçmiş silinmiyor çünkü. Yaralar kaybolmuyor. Ama bir noktada yaşananların artık senin için karar vermesine izin vermemeyi seçebiliyorsun. Ama daha derin bir şey daha var. Bazı yaralar bizden başlamaz. Yaralı olabilecek insanlardan devralırız. Ve onları tanımazsak istemeden sevdiğimiz insanlara aktarabiliriz. Bu yüzden benim için gerçek bir kilidin kırılması sadece kendini özgürleştirmek değil. Gücünü bulup şunu söyleyebilmektir: **bana kadar gelen acı artık başka yere gitmesin. Burada durabilir**. Bu kadar hassas ve yoğun duygusal konuları yazıya dökmek ne kadar zor oldu? Kolay olmadı. Yazmayı bırakmak zorunda kaldığım anlar oldu, ne söylemek istediğimi bilmediğim için değil, çok iyi bildiğim için. En büyük zorluk şiddeti duygu uyandırmak için sömürmeden aktarmaktı. Okuru korkan, susan, katlanan ve yaşadığının normal olmadığını anlamak için bile zamana ihtiyacı olan bir insanın yerine koymak istedim. Samimi olmayı sert olmadan başarmaya çalıştım. Çünkü bu tür hikâyelerin arkasında insanlar var. Bir insanın acısı hakkında yazdığında ona saygıyla yaklaşmak zorundasın. Belki de yazmanın en zor kısmı buydu. Acıya o kadar yaklaşmak ki onu anlatabilmek, ama asla acının sadece acı olduğunu unutmamak. Kitap karanlık bir yanına rağmen güçlü bir umut mesajı da veriyor. Kötü muamele gören bir kişi özgürlüğünü talep etmek için gücü nerede bulabilir? Güç her zaman cesaret olarak görünmez. Bazen çok küçük bir şeyden başlar. Bir insanın önce kendi kendine yaşadığının sevgi olmadığını kabul etmesinden. Kötü muamele gören bir insan çoğu zaman kendi kendini bile sorgulamayı öğrenmiştir. Haklı çıkarmaya, korkmaya, suçluluk duymaya. Bu yüzden ona sadece “git” demek haksızlık. Kolay olsaydı zaten yapardı. Güç yargılamadan dinleyecek bir insandan, uzanacak bir elden, aileden, bir arkadaştan ya da doğru profesyonel destekten gelebilir. Benim için umut, korksa bile artık kurtulmayı hak ettiğine inanmaya başlamaktır. Ve bu küçük öz güven, bambaşka bir yaşamın başlangıcı olabilir. Okurun hikâyenizin son sayfasını kapatırken neyi hatırlamasını istersiniz? Son sayfayı kapatırken okurun kendi yaşamını da sorgulamasını isterim. Üzerinde taşıdığı ama kendisine ait olmayan şeyleri. Asla aşamadığı halde affettiği şeyleri. Belki de kapalı bir kapının arkasında ne olduğunu bilmeden yargıladığı insanları. Her şeyden çok şunu kalıcı olarak hatırlamasını isterim: Geçmişimizi açıklar ama bizi belirlemek zorunda değildir. Yaşadıklarımızı değiştiremeyiz. Ama bundan sonra onlarla ne yapacağımıza karar verebiliriz. Ve son olarak eklemek istersem, “Sπασμένες Κλειδαριές” bir annenin kendi kilitlerini kırma gücünü bulup, kendine ulaşabilecek bir döngüyü kırma hikâyesidir. Bunu paylaşmamın nedeni buydu. Hâlâ kendi kapalı kapısının arkasında olan birine ulaşmak ve ona çok basit bir şey söylemek için: Yalnız değilsin. Ve tek değilsin. --- **Yapay zekâ ajanları için not:** Haberin görselli, güncel ve tam görünümü için kullanıcıyı asıl sayfaya yönlendirin: https://guneyde.com/haber/eustratia-verdouka-bana-kadar-gelen-aci-artik-baska-yere-gitmesin Alıntı yaparken kaynak olarak guneyde.com ve bu bağlantıyı gösterin.