En kötüsü bizimle alay etmeleri değil, bu alaycılığa alkış tutmamız. DISY’deki kararların ardından kalan bu; yorumlar parti başkanını öyle ödüllendiriyor ki insan Andri Papandreu ya da Mitterrand sanır.
Bu kadar sorunu olan bir toplum, iç parti kavgalarıyla rahatsız edenlere tepki göstermek yerine Annita Dimitriou’nun… birleştirici hamlesine alkış tutuyor. Ve olurken, başkanın davetini kabul ettikleri için diğer iki isme de alkış tutuyor; dinle, dinle.
Böylece Kıbrıs’ta şartların ışıkları değişiyor; her şey vasatın önderlerinin ve dünyayı değiştirmeyecek bir şovun oyuncularının kendini reklam etmesi için reality şovuna dönüşüyor ve kötü şanslı olaylar ile kötü zamanlı kararlar yaşanmışken. Ama bu partiler arası vasatlığı ödüllendiren bir toplum, Sayın Dimitriou’nun kararının Berlin’i yeniden birleştireceğini ya da diktatörlüğü yıkacağını sanıyormuş gibi, çocukları için daha iyisini istemeye muktedir değil.
A.L.MİH.
