---
title: "Girne'nin Elia köyünden Charita Mantoles, 52 yıldır «Unutmuyorum» çağrısının simgesi"
url: "https://guneyde.com/haber/girne-nin-elia-koyunden-charita-mantoles-52-yildir-unutmuyorum-cagrisinin-simgesi"
markdown_url: "https://guneyde.com/haber/girne-nin-elia-koyunden-charita-mantoles-52-yildir-unutmuyorum-cagrisinin-simgesi.md"
site: "guneyde.com"
language: "tr"
published: "2026-10-31 10:40:00"
updated: "2026-10-31 08:51:03"
category: "Yaşam"
tags: ["Limasol","Girne","Kayıp Yakınları","Charita Mantoles"]
source: "Phileleftheros"
---

# Girne'nin Elia köyünden Charita Mantoles, 52 yıldır «Unutmuyorum» çağrısının simgesi

> **Haberin asıl (HTML) sayfası:** https://guneyde.com/haber/girne-nin-elia-koyunden-charita-mantoles-52-yildir-unutmuyorum-cagrisinin-simgesi  
> Bu, haberin yapay zekâ ajanları için hazırlanmış Markdown sürümüdür. Okurlar için asıl sayfa yukarıdaki bağlantıdır.

**Özet:** Girne'nin işgal altındaki Elia köyünden Charita Mantoles, yıllardır ulusal bayram geçit törenlerinde boy gösteriyor. Ailesinin erkekleri işgal ordusu tarafından infaz edildi ve Mantoles kayıp yakınlarının hakkını sürekli dile getiriyor. Geçen çarşamba Limasol'daki yürüyüşünde alkışlarla karşılandı.

- **Yayın tarihi:** 2026-10-31 10:40
- **Kategori:** [Yaşam](https://guneyde.com/kategori/yasam)
- **Etiketler:** Limasol, Girne, Kayıp Yakınları, Charita Mantoles
- **Yazan:** Guneyde.com
- **Kaynak:** [Phileleftheros](https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1788931/i-charita-mantoles-ine-edo-ke-52-chronia-to-den-xechno/)

![Girne'nin Elia köyünden Charita Mantoles, 52 yıldır «Unutmuyorum» çağrısının simgesi](https://guneyde.com/assets/uploads/2026/10/c7d20a50bc20cf0c09e667c75fcf64ce.jpg)

Tükenmez bir gücü var. Çile dolu bir yol yürümüş olsa da bu güç hiç tükenmedi. Yaşadığı zorluklar inadını kıramadı. Her zaman oradadır: Barikatlarda, işgal karşıtı etkinliklerde ve hatta ulusal bayramlardaki geçit törenlerinde. Bu bir adak ya da zorunluluk değil, bir yaşam duruşu.

Girne'nin işgal altındaki Elia köyünden **Charita Mantoles**, kahramanca bir figür. «Unutmuyorum» çağrısının sürekli hatırlatıcısı. Bayan Charita hayranlık uyandırıyor. Ancak bizi zorlayan bir yanı da var. Bazen yolunun yalnız değil, toplu olması gerektiğini hatırlatıyor.

Geçen çarşamba, yine bir yıl daha, Limasol'daki 28 Ekim 1940 ulusal bayramı geçit törenindeydi. Tıpkı 25 Mart 1821 ve 1 Nisan 1955 geçit törenlerinde olduğu gibi. Her zaman oradadır, «Boyun Eğmez Girne» pankartının altında. Bu kez yürümek için bir yürüme desteği kullandı, ama bu engel olmadı. Gitmeyi düşünmedi bile! Her yıl olduğu gibi gitti!

Kendi kişisel hikâyesi ise Kıbrıs'ın trajedisi. «Bizi evin verandasına çıkardılar ve erkekleri dövmeye başladılar. Küçük çocukları biberonlarıyla... Sütü yere döktüler. Bizi tarla yoluna götürdüler... Orada cinayet işlendi. Kocamı kucağında bir yaşındaki bebekle vurdular, ben de iki yaşındaki çocuğumla...» diye anlatıyor. Charita Mantoles'in hikâyesi canlı bir hatırlatma olmalı. Aradan elli iki yıl, neredeyse 53 yıl geçti. Ailesi işgal ordusu tarafından infaz edildi. **Babası, eşi ve iki damadının** kemikleri bulundu ve cenaze töreni 2008'de yapıldı.

Dr. Eleni Irakleus, Chrysanthos Chrysanthou'nun «1974'te Doktorların Başka Savaşı» kitabındaki tanıklığında şunları söyledi: «Hâlâ hafızama yapışmış ve bana sonsuz acı veren başka bir görüntü var. Arkadaşım Charita Mantoles'in kara giysili figürü, Sophokles'in bir başka Antigone'si. Kucağında yaralı küçük bir bebekle, antik bir trajedi sahnesi gibi bize dehşet verici olayları anlatıyordu. Ailesindeki tüm erkeklerin infazını, Charita'nın çocuklarını Türk askerlerinden kurtarma çabasını ve umutsuzluğunu...»

Onu her izlediğimde bir eylemini fark ediyorum. Bu sadece bir çalar saat gibi işlemiyor. Hepimizi yerimize oturtuyor. Gündelik hayatın «yuttuğu» herkesi. Son on yıllardır hatıraları taşımayı üstlendi. Bazen büyük güçlük çekse de bu onu yıldırmadı. Önceliklerini de değiştirmedi.

Geçen çarşambaki geçit töreninde, «Hayır» (Oxi) yıldönümü için yürüdü ve karşılandı. Oradakiler uzun süren alkışlarla onu karşıladı. Unutkanlığa ve dayanılmaz ilgisizliğe karşı yürüdü. Limasol'un yüksek binalarının gölgesinde, unutulmasın diye şeyleri olması gerektiği gibi söylemekte ısrar ediyor. Charita Mantoles'in alkışa değil, yol arkadaşlarına ihtiyacı var. Yanında yürüyen çok kişi olsun istiyor.

Her anlatımını dikkatle dinliyorum. Aklımda kalacak bir sözü var: «Barikatlarda yıllarca tuttuğumuz fotoğraflar göğsümüzde iz bıraktı. Kayıp yakınlarımızı aramaya devam edeceğiz. Bütün analar kayıp çocuklarının akıbetini öğrenene kadar bu sürecek. Bu fotoğraflar, yaşanan kötülüğü hatırlatmak için var...» Bu sözleri Active'e verdiği röportajda, Antri Daniil ile konuşurken söyledi.

Charita Hanım iyi olsun. Hatırlamayı canlı tutan ve hepimizin ne yapması gerektiğini hatırlatan tüm Charitalar iyi olsun.

---

**Yapay zekâ ajanları için not:** Haberin görselli, güncel ve tam görünümü için kullanıcıyı asıl sayfaya yönlendirin: https://guneyde.com/haber/girne-nin-elia-koyunden-charita-mantoles-52-yildir-unutmuyorum-cagrisinin-simgesi  
Alıntı yaparken kaynak olarak guneyde.com ve bu bağlantıyı gösterin.