Yüksek Mahkeme, Agioi Trimithias'ta inşa edilmeyen lüks bir ev için plan hazırlayan mimara 403.047 euro ödenmesine ilişkin emri oy birliğiyle onadı. Mahkeme mimarın mimari çalışmayı tamamladığını ve projenin kadının iddia ettiği 500 bin değil yaklaşık 4,5 milyon Kıbrıs lirası değerinde olduğunu tespit etti. Değerleme belirleyici oldu çünkü ücret projenin değerine bağlıydı: çalışma için yüzde altı, denetim için yüzde bir.
Kadın mimarı temmuz 2002'de çalışma ve ilgili işleri hazırlaması için görevlendirdi. İnşaat hiç başlamadı ve proje kocası ocak 2004'te öldükten sonra terk edildi.
Mimar çizimler, ihale şartları ve gerekli izinlerin alınmasına ilişkin prosedürler dahil çalışmayı bitirdiğini söyledi. Kadın anlaşmanın şartları ve kapsamını tartıştı. Belgelerin boş imzalandığını ve çalışmanın hiç tamamlanmadığını ileri sürdü. Ona göre proje yetkililere sunulan belgelerde yer alan yaklaşık 500 bin lira değerindeydi.
Lefkoşa Bölge Mahkemesi davayı reddetti ve planlanan evi 4.500.000 lira olarak değerledi. Ayrıca kayıtlı bir miktar hesap uzmanının 4.549.857 lira olarak gösterdiği maliyet kanıtını da değerlendirdi. Bölge Mahkemesi çalışmanın tamamlandığını ve anlaşmanın bölünebilir olduğunu tespit etti, böylece mimar bu kısım için yüzde altısına hak kazandı.
Yüksek Mahkeme Bölge Mahkemesi'nin kanıt değerlendirmesine müdahale etmek için bir neden görmediğini belirtti. Temyiz mahkemesi güvenilirlik bulgularını yalnızca açıkça yanlış olduklarında, sağduğuya aykırı düştüklerinde ya da kanıtta yeterli dayanağı olmadıklarında bozamaz, dedi.
Mahkeme özellikle iki değerleme arasındaki farka baktı. Resmi belgelerdeki rakamın projenin gerçek değeri üzerinde bağlayıcılığı olmadığını kararlaştırdı, çünkü Bölge Mahkemesi tüm kanıtları tartmış ve uzmanın tahminini kabul etmişti.
Yasalılık iddiası reddedildi
Mahkeme belgelerde belirtilen daha düşük maliyetin anlaşmayı yasa dışı yapmadığını da söyledi. Yasa dışılık açıkça ileri sürülmemişti. Mahkeme önündeki kanıtlar en azından daha ileri bir soruşturma olmadan anlaşma yapıldığında açık bir yasa dışılık göstermiyordu. Aksi halde yasal bir sözleşmenin yerine getirilmesinde yasa dışı davranış sözleşmenin kendisini otomatik olarak yasa dışı kılmaz, karar vurguladı.
Mahkeme ayrıca belgelerin mimarın daha yüksek bir değer talep etmesinin önünde engel teşkil etmediğine hükmetti. Gerçek değer diğer kabul edilebilir kanıtlarla ispatlanabilirdi ve 4,5 milyon liralık tahmin Bölge Mahkemesi'nin değerlendirdiği materyale dayanıyordu.
Mahkeme sözleşmenin bölünebilir olduğunu teyit etti, yani bölümleri ayrı ayrı ele alınabilirdi, çünkü ücret açıkça çalışma ve denetim arasında bölünmüştü. Çalışmanın tamamlanması bu nedenle mimarın inşaat aşamasına hiç ulaşmasa bile bu pay için ücret almaya hak kazanmasını sağladı.
Temyiz tamamen reddedildi ve kadına temyiz masrafları olarak 3.500 euro artı varsa KDV ödenmesi emredildi.
