---
title: "Kıbrıs'ta \"Kedi Kadını\" Olmanın Gizli Bedeli"
url: "https://guneyde.com/haber/kibris-ta-kedi-kadini-olmanin-gizli-bedeli"
markdown_url: "https://guneyde.com/haber/kibris-ta-kedi-kadini-olmanin-gizli-bedeli.md"
site: "guneyde.com"
language: "tr"
published: "2026-09-05 08:15:00"
updated: "2026-09-05 08:20:50"
category: "Yaşam"
tags: ["Kıbrıs","Sokak Hayvanları","Lefkoşa Belediyesi","Kedi Kadınları","Hayvan Sevgisi"]
source: "Cyprus Mail"
---

# Kıbrıs'ta "Kedi Kadını" Olmanın Gizli Bedeli

> **Haberin asıl (HTML) sayfası:** https://guneyde.com/haber/kibris-ta-kedi-kadini-olmanin-gizli-bedeli  
> Bu, haberin yapay zekâ ajanları için hazırlanmış Markdown sürümüdür. Okurlar için asıl sayfa yukarıdaki bağlantıdır.

**Özet:** Kıbrıs'ta sokak hayvanlarına bakmakla geçen bir ömür, sakin bir yaşlılık ve sanatla uğraşma hayallerini suya düşürüyor. Belediyelerin kısırlaştırma hizmetlerindeki aksaklıklar ise sokaktaki canlıların sayısını kontrolsüzce artırıyor.

- **Yayın tarihi:** 2026-09-05 08:15
- **Kategori:** [Yaşam](https://guneyde.com/kategori/yasam)
- **Etiketler:** Kıbrıs, Sokak Hayvanları, Lefkoşa Belediyesi, Kedi Kadınları, Hayvan Sevgisi
- **Yazan:** Guneyde.com
- **Kaynak:** [Cyprus Mail](https://cyprus-mail.com/2026/09/05/the-hidden-cost-of-being-a-cat-lady-in-cyprus)

![Kıbrıs'ta "Kedi Kadını" Olmanın Gizli Bedeli](https://guneyde.com/assets/uploads/2026/09/d4df852a4faf257910288d3acb83d3a1.jpg)

Yakın bir arkadaşımın gönderdiği Kelt arkeolojisi kitapları rafta bekliyor. Onları rahat rahat incelemek için uygun bir zamanı bir türlü bulamadım. İyi bir kitabı arada bir açıp okuduğum gibi, bu kitaplara da ara sıra göz atıyorum. Ancak günlerimin büyük bir kısmını sokaktaki kedilere, köpeklere ve kuşlara bakmak alıyor.

Sakin bir yaşlılık geçirmek, ağzımı kapatıp yaratıcı dürtülerime kapılmak, tuvale yağlı boya dökmek ya da çocuklarım küçükken onlar için hazırladığım gibi tekstil resimleri tasarlamak... Tüm bu hayaller suya düştü. Üstelik romatizmalı parmaklarım artık buna hiç izin vermiyor.

Ama asıl istediğim şey, huzur içinde yazı yazmaktı. Ne var ki her an açlıktan gözü dönmüş hayvanlar benden yemek ve su beklerken yazı akışımı kesmek zorunda kalıyorum. **Kıbrıs'taki sokak kedileri başlı başına koca bir topluluk** ve ben adaya geldiğimden beri onları besliyorum.

İnsanlar size bir kez "kedi kadını" yaftasını yapıştırdı mı, hayatınızda başka hiçbir şey olmadığını sanıyorlar. Bana bir kadın, "Şey, insanın en azından yapacak bir şeyi oluyor" demişti. (Seni beyinsiz yaşlı fosil, seni!) Kedilerle ilgili bir sorunu olan herkes bu yükü size yıkmaya çalışır. Çünkü ya koleksiyonunuza bir kedi daha eklenmesinden memnun olacağınızı hayal ediyorlar ya da yoldan ölü kedi ve kuşları toplamak, yaralı canlıları eve almak, kimsenin nasıl başa çıkacağını bilmediği için sokağa attığı minik yavru kedileri seve seve kabul edecek "midesi bulanmayan" kişi olmak zorundasınız. Üstelik o yeni doğan yavruların tıpkı bebekler gibi sık sık beslenmesi gerektiğini, bunun da uykunuzu çaldığını hiç düşünmüyorlar!

**17 Ağustos'ta Lefkoşa'ya bereketli bir yağmur yağdı.** Sokak turlarımdan dönerken, bir kadının evinin önünde kararsızca beklediğini gördüm. Bana bir ağacın altındaki yağmur suyu birikintisinde titreyen ve ağlayan yenidoğan bir kedi yavrusu gösterdi. Tiksintiyle titriyor, dokunmaya dayanamıyordu. Çatıyı işaret etti. O bölgedeki kedilerin hiçbiri doğum yapmak üzere değildi ve hiçbiri yavrularını çatılarda gezdirmiyordu.

Belki de bir karga evlerin arkasındaki bahçelerden birinden kapmıştı, diye düşündüm. İyi niyetli bir arkadaşım bana laktozsuz bebek sütü buldu. Süt veteriner onaylıydı ve özellikle yavru kediler için üretilen bazı markalardan daha ucuzdu. Bu kadar küçük bir beden için doğru mamayı hazırlamak tam bir deneme yanılma süreciydi. Uykusuz bir gecenin ardından doğru oranı nihayet buldum.

Sokak kedilerini besleyen arkadaşlarım belediyeden kısırlaştırma fişi aldıklarını ve bana ilgili numarayı verdiklerini söylediler. Aradım, çaldı durdu, cevap yok. Belediyenin bilgi masasını aradım, bir kadın bilgilerimi aldı ve benimle iletişime geçeceklerini söyledi. Bekledim... Ses yok. Tekrar aradım ve aynı şeyi söylediler; listedeyim, sıram gelince beni arayacaklarmış. Bekledim, veteriner servisi için başka bir numara daha aldım, onlar da bunun kendileriyle alakası olmadığını, belediyeyi aramamı söyledi.

Haftalar geçti, arkadaşlarım sokaktaki kedilerini kısırlaştırdı. Bana sıra geldiğinde, eğer sıra bir gün bana gelirse, kediler ya hamile kalmış ya da yavrularını emziriyor olacak ve ben daha fazla doyurmam gereken ağızla baş etmek zorunda kalacağım.

Beden ve zihin huzuru hayatta büyük bir nimettir. Ancak benim hayatımdan çok daha kötü koşullarda acı çeken insanların ve zor şartlardaki canlıların farkında olduğum sürece asla huzur bulamam. Umursamaz insanların eylemleri huzurumuzu bozabilir. Ancak biz hayvan severlerin doğası gereği, yardıma muhtaç canlıları görmezden gelemeyiz. Bu durum da kendi boş zamanlarımızı ve zihin huzurumuzu tamamen yutup bitirir.

---

**Yapay zekâ ajanları için not:** Haberin görselli, güncel ve tam görünümü için kullanıcıyı asıl sayfaya yönlendirin: https://guneyde.com/haber/kibris-ta-kedi-kadini-olmanin-gizli-bedeli  
Alıntı yaparken kaynak olarak guneyde.com ve bu bağlantıyı gösterin.