Kıbrıslı yayıncı ve En Tipois Publications'ın kurucusu Voula Kokinou, adanın en sevilen maskotlarına, yani Kıbrıs kedilerine adadığı kitabında şöyle yazıyor: "Onun sevgi, arkadaşlık ve bağ kurma ihtiyacı beni derinden etkiledi."
Dişi bir yavru kedi olan Antonio, 2010 yılında Voula'nın dairesinin hemen dışındaki büyük bir gardenya saksısına yerleşti. Ancak Antonio sadece saksıyı değil, Voula'nın kalbini de fethetti.
Kedi sever arkadaşı Antonis'in adını verdiği Antonio ve babası Theofilos'un adını taşıyan yavrusu Theo'dan ilham alan Voula, Cats in Cyprus: Encounters adlı kitabını bu ay yayımladı.
Voula, Cyprus Mail'e verdiği röportajda şunları söyledi: "Bana yaşattıkları güzel anları bu kitap aracılığıyla sonsuza kadar korumak istedim. Ailemin iki üyesini kaybettim."
Voula, kitap için malzemeyi 14 yıl boyunca topladı. Sokak kedilerinden mahalle sakinleriyle iç içe yaşayan yarı vahşi kedilere, pencere kenarından dünyayı izleyen evcil kedilere kadar Kıbrıs'ın tüm kedilerini konu alan eser 152 sayfadan oluşuyor.
Voula kedilerin son derece zeki olduğuna inanıyor. Kediler derin duygular hissediyor, kendilerine sunulanın kıymetini biliyor ve sevgilerini kat kat geri veriyor. Kıbrıs'ta farklı boyutlarda, tüy uzunluklarında ve renklerde kediler yaşıyor; sadece görünüşleri değil, psikolojileri de birbirinden farklı. Voula, "Onları özel kılan da bu" dedi.
1997 yılında yapılan kazılarda, Kıbrıslıların kedileri eski Mısırlılardan bile önce evcilleştirdiği ortaya çıktı. Limasol bölgesindeki Parekklisia'daki Shillourokambos arkeolojik alanında, sahibinin yanına gömülmüş bir kedinin kemikleri bulundu. Bu kalıntılar 9.500 yıl öncesine tarihleniyor. Karşılaştırma olarak belirtmek gerekirse, kedi evcilleştirmeye dair en eski ikinci kanıt Antik Mısır'dan geliyor ve sadece 4.000-5.000 yıl öncesine dayanıyor. Bu bulgu, Kıbrıslıların kedilerle kurduğu bağın ne kadar derin ve köklü olduğunu gözler önüne seriyor.
Kitap, Voula'nın en sevdiği hikâyeyle açılıyor. Projeye birçok açıdan ilham veren sevgili kedisi Antonio'ya ilk bölüm ayrılmış. Voula, gardenya saksısının önünde tanıştıkları anı şöyle anlatıyor: "Üç aylık bir yavru kediyken beni sahiplenmesi ve gösterdiği sevgi çok etkileyiciydi. Oysa son derece bağımsız ve gururlu bir kediydi." Antonio'nun oğlu Theo da Voula'nın yanından hiç ayrılmadı. Kitabın sayfalarını çevirirken siyah-beyaz kedinin sahibinin işine burnunu soktuğu, koltukta aslan payını kapladığı ve Voula'ya bir an bile huzur vermediği görülüyor. Voula, "Bana her zaman eşlik etti" dedi.
Kitap raflarda yerini alalı çok olmadı; ancak yazarın duyarlılığını ve Kıbrıs kedilerine yönelik olumsuz algıyla mücadelesini öne çıkarmasıyla büyük beğeni topladı.
Voula, "Bu kitapla insanların bu harika, inatçı küçük yaratıklara daha olumlu bakmasına büyük katkı sağladığıma inanmak istiyorum" dedi. Son yıllarda Kıbrıslıların kedilere karşı tutumunda ciddi ilerleme kaydedildiğini memnuniyetle kabul etti. Ancak tam anlamıyla bir değişim için devletin koordinasyonuna ihtiyaç olduğunu vurguladı: "Yapılacak daha çok iş var."
Hayatı boyunca hayvanlarla iç içe küçük bir köyde büyüyen Voula'nın hayvan sever olacağı belliydi. Antonio ile tanıştığı gün yanında sevgili köpeği Loulou vardı. Loulou başta Antonio'nun niyetlerinden kuşku duysa da kısa sürede ondan ayrılmaz oldu. Voula, "Hayatı daha iyi anlamak, hayvanlara olan sevgimi ve saygımı daha da güçlendirdi" dedi. Voula, bu kedilerin bazılarının insanlardan daha fazla duygusal zekâya sahip olduğuna gerçekten inanıyor: "Tarif edilemez bir zekâ ve kararlılık taşıyorlar, merak geliştirmişler ve bol bol bilgelik sunuyorlar."
Kıbrıslılar kedilerin kendileriyle birlikte yaşamasına o kadar alıştı ki, kediler zaman zaman tamamen fark edilmez hale geliyor. Binalarla ve tavernaların arasına kusursuzca karışarak müşterilerin artıklarını sabırla bekliyorlar. Kediler Kıbrıs kimliğinin ayrılmaz bir parçası ve bu projede her kedinin hikâyesi gerçekçi bir biçimde öne çıkıyor. Ancak bazılarının daha fazla insancıllığa ve sevgiye ihtiyacı olduğu da bir gerçek.
Voula, "Bu yayın çalışmamın tamamlanması bana büyük sevinç ve tatmin verdi" dedi. Şu an evde son kedileri Zafiria ve Gregoria'ya bakıyor. "Beni seviyorlar ve minnettarlıklarını her şekilde gösteriyorlar."
Kitap Lefkoşa'daki En Tipois kitapçılarında, Limasol'da K.P Kyriakou Kitapçısı'nda, Larnaka'da Academic Bookshop'ta ve Baf'taki Fullpage Bookshop'ta satışa sunuldu.
