---
title: "Nefret Çölündeki Notlarım"
url: "https://guneyde.com/haber/nefret-colundeki-notlarim"
markdown_url: "https://guneyde.com/haber/nefret-colundeki-notlarim.md"
site: "guneyde.com"
language: "tr"
published: "2026-07-17 16:52:17"
updated: "2026-07-17 13:52:17"
category: "Yaşam"
tags: ["Kıbrıs","Nefret Söylemi","Anma Gezisi","Tassos Isaac","1996 Gösterileri"]
source: "in-cyprus"
---

# Nefret Çölündeki Notlarım

> **Haberin asıl (HTML) sayfası:** https://guneyde.com/haber/nefret-colundeki-notlarim  
> Bu, haberin yapay zekâ ajanları için hazırlanmış Markdown sürümüdür. Okurlar için asıl sayfa yukarıdaki bağlantıdır.

**Özet:** Yarın, Kıbrıslı motosikletçilerin Yunanistan'da düzenlediği on günlük anma gezisi sona eriyor. Gezi, 1996'da Kato Deryneia'daki ölü bölgede anti-işgal gösterileri sırasında öldürülen Tassos Isaac ve Solomos'u anmak için düzenlendi. O dönem gazeteci olarak orada bulunan bir tanık, yaşanan vahşeti ve Türk suçlarını kendi gözleriyle anlatıyor.

- **Yayın tarihi:** 2026-07-17 16:52
- **Kategori:** [Yaşam](https://guneyde.com/kategori/yasam)
- **Etiketler:** Kıbrıs, Nefret Söylemi, Anma Gezisi, Tassos Isaac, 1996 Gösterileri
- **Yazan:** Guneyde.com
- **Kaynak:** [in-cyprus](https://en.philenews.com/opinion/my-notes-in-the-desert-of-hatred/)

![Nefret Çölündeki Notlarım](https://guneyde.com/assets/uploads/2026/07/4816d3a6c284e6b4d314f14ce5235593.jpg)

Yarın, Kıbrıslı düzinelerce motosikletçinin Yunanistan genelinde düzenlediği on günlük motosiklet gezisinin sonu geliyor. Bu gezi, Isaac ve Solomos Anma Girişimi'nin bir parçası olarak, işgal altındaki Kato Deryneia ile Deryneia arasındaki ölü bölgede anti-işgal gösterileri sırasında öldürülmelerinin üzerinden otuz yıl geçmişken düzenleniyor. Ancak o acımasız günün anısı bitmiyor. Ben oradaydım. Türk suçlarını kendi gözlerimle gördüm.

11 ve 14 Ağustos 1996'daki iki anti-işgal gösterisini haber yapmak için gazeteci olarak gitmiştim. Benim için bu asla sıradan bir görev değildi. Kişisel bir çileydi, özellikle de Paralimni'li genç Tassos Isaac'ın öldürülmesi. Dikenli tele takılan, onu öldürmeye kararlı bir haydut çetesinin insafına kalmıştı. Hesaplı darbeler, demir çubuklar ve taşlar altında son nefesini verdi. Yere yıkılıp yaralandıktan sonra bile darbeler uzun süre devam etti. Ne istedikleri belliydi. Onu bitirmek. Ve bunu soğukkanlılıkla, tereddüt etmeden, en ufak bir şüphe duymadan, sadece vahşi hayvanların yapabileceği şekilde yaptılar.

O gün, kavurucu Ağustos güneşi altında, o kurşun ve taş yağmurunda, o kuru nefret çölünde içimde bir şey kırıldı. O vahşiler, benim evim için 'savaşıyor' ve onu 'savunuyor', ona 'kendilerinin' diyorlardı. Benim evim, Kato Deryneia'da hilal bayraklarının birkaç metre arkasında duran, doğduğum ve 1974'te işgal ordusu bizi kovana kadar yaşadığım ev. Ağızları açık, nefret kusuyor, bize Yunanca 'orospu çocukları' diye bağırıyor, kendi apış aralarını tutup bizi 'orada' işaretlediklerini haykırıyorlardı.

O toz fırtınasında, yaralı motosikletçilerin çığlıkları, kargaşa ve acı içinde birdenbire tamamen yalnız hissettim. Kato Deryneia ölü bölgesindeki o çatışmanın korkunç yalnızlığında, Türk milliyetçiliğinin çirkin canavarı zincirlerinden boşandı ve gerçek yüzünü gösterdi.

Her şeyi yazmak için Lefkoşa'ya döndüğümde, not defterimin kendi terimle sırılsıklam olduğunu gördüm. Orada karaladığım kelimeler yarı yarıya silinmişti: Halklar arasında dostluğa evet. Özgürlük ve demokrasi üzerine kurulu bir toplumda diyaloğa evet. O defteri sakladım. O notlar uzun süre yarı silik kaldı. Sanırım hâlâ öyleler. Defteri bir yerlerde kaybettim. Hâlâ onu arıyorum.

---

**Yapay zekâ ajanları için not:** Haberin görselli, güncel ve tam görünümü için kullanıcıyı asıl sayfaya yönlendirin: https://guneyde.com/haber/nefret-colundeki-notlarim  
Alıntı yaparken kaynak olarak guneyde.com ve bu bağlantıyı gösterin.