Henüz 2028 Şubat'ında yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimine bir buçuk yıl var ama bu, siyaset sahnesindeki hareketliliği durdurmaya yetmiyor. Ne ülke içinde ve bölgede yaşanan gelişmeler, ne de bu yıl geç gelen ama şimdi iyice bastıran yaz sıcakları kimseyi yavaşlatmıyor. Tüm bu etkenler ve daha fazlası, aslında kamuoyunun sorunu olarak önümüzde duruyor.
Cumhurbaşkanlığı konuşmaları aslında 2023'te, bir önceki seçimin ertesi günü başlamıştı. Ancak şimdi aday adaylarının ilgisi iyice su yüzüne çıktı. 24 Mayıs'taki parlamento seçimlerinin ardından artık rol yapmalarına gerek kalmadı. Bunun üzerine senaryolar medyaya yansımaya başladı.
Ne kadar siyasi açıdan sağlıksız olsa da, bir seçim döngüsü biter bitmez diğerinin başlaması artık normalleşti. 2023 cumhurbaşkanlığı seçimindeki tüm sarsıntılar ve terslikler, ardından bir köprü görevi gören Avrupa ve yerel seçimler, derken 24 Mayıs'taki parlamento oylaması... Sonuç daha yeni belli olmuş, kampanyanın artıları ve eksileri henüz tartışılmamışken, cumhurbaşkanlığı tahmin oyunu başladı. Kimse bu aceleyi gizlemiyor. Ve bu acele hataları da beraberinde getiriyor. Oyuncuları, ister bireyler ister partiler olsun, eski ve bayat reçetelere geri döndürüyor; bu da son yenilgilerden hiçbir ders almadıklarının kanıtı. Sandıkta silinip gitmemeyi, kamuoyunun güvenini yeniden kazanmakla karıştırıyorlar. Sanki halkın siyasi partilere olan nefreti sihirli bir şekilde yok olmuş gibi. Sanki seçmenler aydınlanmış ve geleneksel partilere geri dönmüş gibi. Ama olan bu değil. Milletvekili, belediye başkanı, muhtar seçimleri ile cumhurbaşkanlığı yarışı bambaşka şeyler.
Bazı aday adayları şimdiden sahaya indi. Hepsini değil. Bazıları perde arkasında bekliyor, önce sahneye çıkanların yanmasını izleyip alanı biraz olsun temizledikten sonra kurtarıcı rolüyle ortaya çıkmayı planlıyor. Çoğu zaman bu dansa DISY cephesi öncülük ediyor. Sağ, son yıllarda üstünlüğü elinde tutuyor ve güvenli liman olarak görülüyor; herkesin seçim günü hâlâ ayakta olacağını varsaydığı köşedeki bakkal gibi. Ancak o bakkal geçen seçimde ikinci tur öncesinde nakavt olmuştu. Burada hiçbir şey garanti değil, hele hele şimdi.
2013'ten beri iktidarda olmayan AKEL ise alternatif kıyafetler deniyor, karşı kampın bölüneceğine oynuyor. Ancak daha bu erken aşamada bile fikir ve yüz konusunda sıkıntı çektikleri görülüyor. Bu yüzden sürekli daha önce denenmiş ve başarısız olmuş 'güvenli bahislere' geri dönüyorlar. Asıl endişelenmeleri gereken şey, DISY'in en düşük seviyesinde bile AKEL'in öne geçememiş olması.
Geleneksel partiler arasında son parlamento seçimlerinden sağlam çıkan DIKO oldu ve şimdilik rahat bir nefes alıyor. Ancak merkezci bir partinin sağa kayması ve çoğunlukla kendi yaşlı seçmenine yaslanması, uzun vadeli bir strateji olarak pek sağlam durmuyor.
Yaz bittiğinde partilerin cumhurbaşkanlığı seçimlerine tam gaz gideceği açık. DISY ve AKEL sürekli hükümete saldırıyor, kendi aralarındaki amansız mücadele de işlerine geliyor. Muhtemelen bunun tabanlarını harekete geçirdiğini düşünüyorlar. Oysa taban, ikisi arasında yapılan bazı gizli bazı açık anlaşmaları gayet iyi fark ediyor.
Cumhurbaşkanı Nikos Hristodulidis'in beş yıllık programını hayata geçirmek için bir buçuk yılı kaldı. Giderek zehirli hale gelen bir seçim öncesi ortamında, bir şey yapabilmek her geçen gün zorlaşıyor. Bunu, meclisteki grupların hükümete sürekli çelme takmasından da görmek mümkün.
