27 Temmuz 1921, tıp tarihinin en önemli dönüm noktalarından birine sahne oldu. Kanadalı bilim insanları Frederick Banting ve Charles Best, Toronto Üniversitesi'ndeki laboratuvarlarında insülin hormonunu izole etmeyi başardı. Bu keşif, o dönemde ölüm cezası anlamına gelen diyabet hastalığının tedavisinde çığır açtı.
Banting ve Best'in çalışmaları, pankreastan elde edilen bir özütün kan şekerini düşürdüğünü kanıtladı. İlk başarılı testler köpekler üzerinde yapıldı ve kısa süre sonra insan denemelerine geçildi. 1922 yılında, 14 yaşındaki Leonard Thompson adlı bir hastaya ilk kez insülin enjekte edildi ve hasta hızla iyileşme gösterdi. Bu başarı, dünya çapında büyük yankı uyandırdı.
Keşfin ardından Banting ve Best, insülini ticari olarak üretilebilir hale getirmek için Eli Lilly and Company ile iş birliği yaptı. 1923 yılında Banting ve ekibinden John Macleod, bu çalışmaları nedeniyle Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'ne layık görüldü. Banting, ödülünü Best ile paylaştığını açıklayarak büyük bir jest yaptı.
İnsülinin keşfi, diyabet hastalarının yaşam süresini ve kalitesini köklü bir şekilde değiştirdi. Keşiften önce tip 1 diyabet tanısı konan hastalar genellikle birkaç ay içinde hayatını kaybederken, insülin tedavisi sayesinde bu hastalar normal bir yaşam sürebilmeye başladı. Bugün milyonlarca insan, Banting ve Best'in bu çığır açan çalışması sayesinde hayatta kalmaya devam ediyor.
