Cumhuriyet Başkanı, Guterres’in ziyaretinden sonra yeni bir 5+1 toplantısına hazırlık için Ağustos ayının tamamının kullanılacağını ve kendisi de bu hazırlıklar üzerinde çalışmak istediği için tatil yapma niyetinde olmadığını söylediğinde, tüm sürecin kameralar önünde canlı yayında gelişmesini beklemiyorduk.
Öte yandan Başkan’ın Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri’nin işaret ettiği yönde sonuç üretmek için günlük çalışma olacağını söylemesini duyduğumuzda, en azından bu günlerin hükümet ve muhalefetin birbirine saldırıp kamuoyunda birbirine ateş açmasıyla geçmeyeceğini bekledik. En azından o kadarını.
Rum tarafı gerçekten bu günlerde çalışıyorsa, varsayıyoruz ki Kıbrıs’ta veya yurt dışında Kıbrıslı Türk tarafı ve BM yetkilileriyle iş birliği içinde, düzenli güncellemeleri çok memnuniyetle karşılarız. Onların yeni bir konferansın olumlu sonuç umuduyla düzenlenmesi için çalışacaklarını söylediğinde onlara inanmıyoruz diye değil. O çabaların bir parçası gibi hissetmek istiyoruz, en azından bilgilendirilerek. Kısaca tribünleri sıcak tutun.
Guterres’in ziyaretinden sonra Cumhurbaşkanlığı Sarayı’nda siyasi liderlerin bir araya gelmesi de oldu. Başkan onları bilgilendirdi, Fidias da konuya iyice eğilmeye başladı ve Kıbrıs sorunu hakkında öğrendiği yeni şeylerin tümünü takipçileriyle paylaşacağını söyledi.
Ulusal Konsey toplantısından sonra parti liderleri her zamanki söylediklerini söylemek için sırayla konuştu ve tuttuğumuz şey DISY ve AKEL’in, müzakerelerin kaldığı yerden yeni bir turla ilerlemesi için Başkan’ı destekleyecekleri güvencesi oldu, vesaire.
Başkan’ın arkasında duracaklarına dair güvence verdikleri o günden bu yana partilerden Kıbrıs sorunu hakkında ne bir açıklama duyduk ne de gördük. Ulusal mesele iz bırakmadan kayboldu.
Ve bu sadece herkesin sıcaklığı düşürdüğü, hem halkın hem de iktidardakilerin yaz yüzmelerine çıkabildiği yılın zamanıymış gibi değil. Bir gün enerji, ertesi gün yarı resmi kuruluşlar, Bay Arestis’in konseyi, revizyon konusunda birbirlerinin üzerine yürümekten son derece memnunlar.
Peki Kıbrıs sorunu? Kimsenin ağzından tek kelime çıkmıyor.
2028 cumhurbaşkanlığı seçimi için herkes fiilen adaylığını ilan etmişken konuyu şimdilik seçim kampanyasının dışında mı tutuyorlar? Yoksa mesele hakkında yeterince mi umursamıyorlar? Onlar da Kıbrıs sorununun artık satmadığını mı anladılar?
Ciddi bir hata yapıyorlar.
Bu köşenin görüşü, hepimizin hayatta kalması için son derece önemli bir konu olmasına rağmen Kıbrıs sorununun sürekli bir kenara itilmesinin siyasi sorumluluğu, muhalefetten daha çok Başkan’da yatıyor.
Ne yazık ki kısır muhalefet siyasetine alıştık. İkincil önemdeki konulardaki tüm bu saldırılar bizi artık şaşırtmıyor.
Ama Başkan’dan beklediğimiz, Kıbrıs sorunu üzerinde yeni, sert, günlük bir çabanın bayrağını ilk o dalgalandırması. En azından Guterres’in ziyaretinin yarattığı ivmeden ve Genel Sekreter’in görev süresinin sonuna yaklaşmasından yararlanarak.
Başkan’ın son üç yılda yaptığı çabaları sorgulamıyoruz. O çabalar Guterres’in, başarı umudu varsa yeni bir 5+1 konferansı toplamaya karar verdiğini söylemesine yol açtı.
Başkan’ın hazırlık çalışmalarının başarılı olmasını ve BM başkanının yeni bir konferans duyurmasına izin vermesini istediğini de sorgulamıyoruz.
Sadece Başkan’ın Guterres’in ziyaretinden sonraki gün söylediği şeyi istiyoruz: hazırlıklar üzerinde günlük çalışma.
Bu oluyor mu? O zaman biri bize nasıl olduğunu anlatsın.
En azından müzakereciler görüşüyor mu?
İki lider telefonla bile konuşmuyor mu?
Ağustos’un tamamını geçirmek zorunda mıyız ki görüşmek için zaman bulabilsinler?
Averof geçen gün bunu çok isabetli özetledi:
“P.S. 1. Kıbrıslı Türk liderliği ve Türkiye sorumsuz değil. Ama ne yazık ki işgalden memnunlar. Biz ise gecikmenin bedelini ödüyoruz, çünkü her geçen gün bölünme kalıcı hale geliyor.
“P.S. 2. Hükümettekiler ve muhalefet, danışma konseyi ve yarı resmi kuruluşlara atamalar konusundaki aynı azmi Kıbrıs sorunu için de gösterselerdi, belki ülkemiz için işler daha iyi olurdu.”
