Columbia Group CEO'su Mark O'Neil, Orta Doğu'daki çatışmalar, Filipinler'deki yakıt kesintileri ve artan geri dönüş maliyetlerinin küresel mürettebat sistemi üzerindeki baskıyı artırmasıyla birlikte denizcilik sektörünün geniş çaplı bir mürettebat krizine doğru ilerlediğini sorguladı.
O'Neil'e göre sektör, navlun, rota ve sigorta konularına aşırı odaklanırken çok daha acil ve potansiyel olarak daha ciddi bir meseleye yeterli ilgiyi göstermiyor: Giderek zorlaşan koşullarda yeterli sayıda denizcinin gemilere katılmaya ve gemilerden ayrılmaya devam edip etmeyeceği.
O'Neil, baskının artık yalnızca denizde yaşananlarla sınırlı olmadığına inanıyor. Körfez bölgesindeki güvenlik endişelerinin artması, yüksek riskli bölgelerde çalışma korkusunu derinleştiriyor. Buna ek olarak Filipinler'deki iç ulaşım kesintileri ve vardiya değişimi için artan uçuş maliyetleri, denizcilerin sistem içindeki hareketliliğini olumsuz etkilemeye başladı.
O'Neil'in temel kaygısı, birikimli etkinin sektörün kısa vadeli bir operasyonel sorun olarak görmezden gelemeyeceği boyuta ulaşması.
O'Neil konuyu şu sözlerle özetledi: "Sektörün kendisine çok doğrudan bir soru sorması gerekiyor: Geniş çaplı bir mürettebat kıtlığının koşullarını biz mi yaratıyoruz?"
O'Neil, denizcilerden daha büyük kişisel risk kabul etmelerinin istendiği, aynı zamanda onları gemilere taşımanın giderek zorlaştığı ve pahalandığı bir ortamda "bunun yalnızca bir güvenlik meselesi olmaktan çıkıp sektör için bir işgücü sorununa dönüştüğünü" vurguladı.
O'Neil ayrıca "bu duruma yalnızca gemi geçişi ya da sigorta primleri üzerinden bakılamayacağı" uyarısında bulundu.
Sektörün aynı zamanda "perde arkasında neler olduğuna bakması gerektiğini — mürettebat değişimlerindeki baskıyı, geri dönüşlerdeki belirsizliği, artan uçuş maliyetlerini ve küresel mürettebat temini için kritik öneme sahip Filipinler gibi ülkelerdeki yakıt kesintisinin etkilerini" değerlendirmesi gerektiğini söyledi.
O'Neil'e göre asıl tehlike, denizcilerin artan risk ve kesintileri sonuçsuz biçimde absorbe etmeye devam edeceğini varsaymakta yatıyor. Aile endişeleri, yorgunluk ve lojistik engellerin aynı anda yoğunlaştığını ve bu yükün artmaya devam etmesi halinde mürettebat temin zincirine olan güvenin ne kadar hızlı zayıflayabileceğinin hafife alındığını savunuyor.
O'Neil, denizcilik sektörünün "profesyonelliği, tehlikeye karşı sınırsız tolerans ile karıştırmamaya çok dikkat etmesi gerektiğini" belirtti.
"Bir nokta gelir ki" dedi O'Neil, "korku, yorgunluk, aile baskısı ve lojistik hep aynı yöne itmeye başlar."
Bunun gerçekleşmesi halinde "denizcilik sektörünün bir sonraki krizinin yalnızca ticaret rotalarıyla ilgili olmayacağını, o rotalarda hizmet vermeye istekli yeterli insan olup olmadığıyla ilgili olacağını" uyardı.
O'Neil sözlerini şöyle noktaladı: "Günün sonunda denizcilik denizcilere bağlıdır." Sektör, "bu ortamın mürettebat güvenine, hareketliliğine ve refahına ne yaptığını" ciddiye almazsa "geçici bir kesintiden çok daha fazlasıyla, ciddi bir mürettebat sorunuyla karşı karşıya kalacaktır."
