Güney Kıbrıs'ta konut tipi güneş paneli sahipleri, son bir ayda tekrarlanan üretim kesintileriyle karşılaştı. Salı günü yayımlanan medya raporlarına göre bazı sistemler 17 kez devre dışı bırakıldı.
Phileleftheros gazetesi, Elektrik Kurumu (EAC) tarafından sağlanan ve 4 Nisan ile 4 Mayıs dönemini kapsayan verilere yer verdi.
Veriler, 20 konut tipi güneş enerjisi tesisat grubunda kesintilerin 15 ile 17 arasında değiştiğini gösteriyor. Çoğu durumda sistemler yaklaşık iki günde bir devre dışı kaldı. Elektrik tüketiminin özellikle düşük olduğu günlerde ise kesintiler art arda yaşandı.
EAC'nin Dağıtım Sistemi Operatörü, şebeke dengesini korumak ve güvenli işletimi sağlamak için gerektiğinde güneş enerjisi üretimini kısıtlıyor.
Kesintiler, elektrik tüketiminin üretim seviyesinin önemli ölçüde altına düştüğü durumlarda tetikleniyor.
Gazeteye göre bu uygulama yalnızca Kıbrıs'a özgü değil. Daha gelişmiş şebeke altyapısına sahip Avrupa ülkelerinde de benzer kesintiler uygulanıyor. Ancak kesintilerin sıklığı; enerji depolama, şebeke güçlendirme veya diğer ülkelerle elektrik bağlantısı kurulması yoluyla azaltılabilir.
Konut tipi güneş enerjisi tesisatlarının 100 bin birime ulaşması beklenirken, mevcut koşullarda kesintiler daha da sık hale gelebilir.
Güneş paneli sahipleri, bağlantılarını sıfır ihracat düzenlemesine dönüştürmek için başvuruda bulunarak yasal yoldan kesintilerden kaçınabilir. Bu düzenlemede üretilen enerji yalnızca öz tüketim için kullanılır ve şebekeye verilmez.
Sıfır ihracat (veya sıfır besleme), güneş PV sistemleri için bir işletim modudur. Bu mod, fazla elektriğin kamu şebekesine verilmesini engeller. Akıllı kontrolörler kullanarak inverter çıkışını yerel tüketimle eşleştirir. Böylece enerji yerinde kullanılır, bataryalarda depolanır veya kısıtlanır; şebekeye ihraç edilmez.
Şebeke giriş noktasında bir Sıfır İhracat Cihazı veya akıllı sayaç güç ölçümü yapar. Güneş enerjisi üretimi hane talebini aştığında kontrolör, inverter'a çıkışını azaltmasını bildirerek ihracatı önler.
Bu sistem, net ölçümün yasak veya kullanılamaz olduğu durumlarda şebekeye bağlı güneş enerjisi tesisatı kurulmasına olanak tanır. Şebeke kapasite sınırlamaları için bir çözüm görevi görür ve dağıtım şirketleri tarafından uygulanan güç kısıtlamalarını önler.
Sıfır ihracat iki şekilde kurulabilir. Birincisi kalıcı sıfır enjeksiyondur; sistem yalnızca mülkün kendi ihtiyaçları için çalışır ve şebekeye hiç ihracat yapmaz. İkincisi ise zaman zaman sıfır enjeksiyondur; sistem koşullar uygun olduğunda enerji ihraç edebilir, ancak şebeke dengesi ve güvenliği gerektirdiğinde geçici olarak sıfır enjeksiyona geçer.
Sıfır ihracata geçiş, güneş enerjisi sistemini modifiye etmeyi ve akıllı sayaç dahil özel ekipman kurmayı gerektirir. Masraflar 500 euroya ulaşabilir; bu rakam cihaz, ek malzeme ve işçilik maliyetlerini kapsar.
Ortalama bir hane için kesintilerin yarattığı mali kayıp sınırlı kalıyor. Phileleftheros, teknokratların yaptığı örnek hesaplamayı aktardı: Saatte yaklaşık 300W tüketen bir hane, kWh başına 0,29 euro üzerinden dört saatlik bir kesintide kesinti başına yaklaşık 0,34 euro kaybediyor. Tekrarlayan kesintiler dahil olsa bile tahmini yıllık kayıp 20 euroyu geçmiyor.
Bu hesaba dayanan teknokratlar, sıfır ihracata geçişin ortalama bir hane için yıllarca geri kazanılmasının olası olmadığını düşünüyor. Batarya depolama da konut tipi sistemler için ekonomik açıdan cazip bir seçenek olarak görülmüyor; maliyetler kWh başına 700 ila 800 euro arasında değişiyor.
İlgili bir gelişmede, parlamento Nisan ayında hane tipi güneş panellerinden üretilen fazla elektrik kredilerinin "sıfırlanmasını" (silinmesini) engelleyen bir yasayı kabul etti.
Bu adım, hükümet yeni ve kalıcı bir politika hazırlarken kredilerin anında iptalini durdurmayı amaçlayan geçici bir çözümdü.
Karar, biriken elektrik kredilerinin hesaplarından silindiğini gören binlerce hanenin şikayetlerinin ardından geldi.
