Demokratik Seferberlik Partisi'nde (DİSİ) yaşananlar belki yalnızca bir parti meselesi ve herkesi ilgilendirmeyebilir. Ancak adanın kamusal hayatını etkiliyor. Üstelik her şey o kadar çok gösteriyle ve kişisel gündemlere hizmet edercesine ilerliyor ki bu köşe yazısı, söylenmesi gerekenleri dile getirmeyi bir görev sayıyor. Harris Georgiades, son birkaç günde hem DİSİ'nin içinde hem de kamusal hayatta yaşanan her şeyde herkesten daha onurlu davrandı.
Onunla hemfikir olun ya da olmayın, bunu bir nedenle söylüyorum. Averof Neofytou'nun stratejisi (çoğu insanın manevra dediği şey), DİSİ'nin resmi yönetimini parti lideri Annita Demetriou'nun cumhurbaşkanlığı adaylığını geri çekmeye ve sonunda Neofytou'ya iç yarışta aday olması için yalvarmaya zorladı. O zamandan beri partide hâlâ işleri adıyla çağırabilecek bir onur kalıp kalmadığını merak ediyordum. Georgiades bunu yaptı. Biraz geç kalmış olabilir ama yaptı. O günden beri, parti siyasetinde onun kadar savaş izi taşımayan bir dizi insanın parti birliği adına onu azarlamak için sıraya girdiğini izliyoruz.
Varsayalım ki Georgiades itirazlarını yutsaydı ve sonra Glafcos Clerides Enstitüsü başkanlığını korumak için, partisinin adayını desteklemekten kaçınarak kampanya boyunca saklansaydı. Bu ikiyüzlü ve onursuzca olurdu, partisini de çok ağır yaralardı. Kaçınılmaz olarak televizyon tartışmalarına ve mitinglere davet edilecekti. Her seferinde katılmamak için bahane üstüne bahane uydurması gerekecekti. Bu tek başına bile partiye ve adayına çok daha fazla zarar verirdi.
Bu yüzden konuşmayı şimdi seçti. Seçimden 16 ay önce sesini yükseltti. “İlke gereği” dedi, “baskı altında ve açık bir siyasi şantaj koşullarında şekillendiğine inandığım tamamlanmış bir durumu asla kabul edemem.” Demetriou'ya yazdığı mektupta, bu tür kararların öncesinde “ayık bir siyasi sürecin” işletilmesi gerektiğine inandığını belirtti. Bu süreçte partinin stratejisi belirlenmeli ve seçenekler değerlendirilmeliydi. Bunun yerine, iddiasına göre, “taktiksel oyunlar, perde arkası manevralar ve sınırsız hırs” baskın geldi.
Şantaj ve oyunlardan söz ettiğinde kastettiği şey açık: Neofytou, bağımsız bir adaylık tehdidini “son ana kadar” havada tuttu. Bununla birlikte partide ciddi bir bölünme ihtimalini de. Bunu kim fark etmedi? Şantajı olduğu gibi kim görmedi? Neofytou'nun bu yola bir balık lokantasında kandırılarak girip girmediği ne olursa olsun, gerçek değişmiyor: Bütün parti şantajı yuttu, dilini tuttu ve oyunların önünü açtı. Bu, ülkenin en büyük partisinin duruşu değil.
Georgiades, meslektaşlarının bütün Kıbrıs'ın gördüğünü görmemiş, duymamış ve anlamamış gibi davrandığını görünce geriye yapacağı tek bir şey kaldı: kendi siyasi onurunu korumak.
Şimdi ise ona parti görgüsü dersleri veriliyor. Sıraya ilk giren, genel başkan yardımcısı Yiannis Karousos. Özetle, Georgiades'in herkes gibi şantajı yutması ve üyelerin seçtiği kişiyi desteklemesi gerektiği söyleniyor. Bence asıl rahatsız eden şey şu: onun tavrı, sessiz kalan herkesi ortaya çıkarıyor.
Bu siyaset değil, rol yapmak. 2023'te, birinci ve ikinci tur arasında da aynı rol yapmayı görmüştük. Parti resmen vicdan oyu ilan etti, ardından AKEL adayı için kendi üyeleri arasında ikna çalışması yürüttü.
Hatayı o zamandan beri arıyorlar. Hâlâ kişisel gündemlerin, kin ve takıntıların, tutarsızlığın ötesinde siyasi onur, güvenilirlik ve ilke gibi değerlerin, evet, “ayık bir siyasi sürecin” de var olduğunu kavrayabilmiş değiller. Siyasetlerini yönlendirmesi gereken şey budur.
