İşveren, çalışanının yaşadığı evin banyosuna bacasız bir gaz sıcak su ısıtıcısı taktı. Temyizi kaybeden işveren, çalışanının karbonmonoksit zehirlenmesinden ölümünden tek başına sorumlu bulundu.
Temyiz Mahkemesi, 29 Ekim tarihli kararında Lefkoşa Kaza Mahkemesinin kararını oybirliğiyle onadı.
Kaza Mahkemesi, işverenin çalışanı ısıtıcı konusunda uyardığını ve kullanmaması gerektiğini söylediği yönündeki iddiasını reddetti. Mahkemeye göre işveren, adamın ısıtıcıyı kullanacağını biliyordu ama ne gerekli güvenlik önlemlerini aldı ne de adamı durdurdu.
Ölen adam, çatı yalıtımı işinde çalışan Romanyalı bir işçiydi. Aynı ülkeden bir hemşehrisiyle birlikte kiraladığı evi paylaşıyordu. Kirayı, işveren ücretlerinin bir parçası olarak ödüyordu.
Adamın ölümünden dört gün önce işveren, banyo olarak kullanılan odaya tüplü bir gaz sıcak su ısıtıcısı taktı. Gaz tüpü dışarıdaydı ancak ısıtıcıya dumanı dışarı çıkaracak bir baca bağlanmamıştı. Adam o odadayken karbonmonoksit nedeniyle boğularak öldü.
Kaza Mahkemesi 11 Mart 2020 tarihli kararında, dumanların banyo içinde kaldığı için kurulumun tehlikeli olduğunu tespit etti. Mahkemeye göre işveren, su ısıtıcısı kurmayı meslek olarak yapmasa da cihazın nasıl çalıştığını ve belli koşullarda dumanlarının zehirli hale gelebileceğini biliyordu. Ayrıca ısıtıcının ya bağlı bir baca olması ya da banyonun dışına yerleştirilmesi gerektiğini de biliyordu.
Davayı, çalışanın mirasını yöneten kişiler açtı. Bunlar, adamın yasal mirasçıları ve bakmakla yükümlü olduğu kişiler adına tazminat talep etti.
Temyizde işveren, Kaza Mahkemesinin çalışanın kendi ölümünden kısmen sorumlu olup olmadığını yeterince incelemediğini savundu. Ayrıca yarım kalan kurulumun ölüme yol açtığına da itiraz etti.
Temyiz Mahkemesi, alt mahkemenin kusurlu kurulumun ölüme neden olduğunu açıkça tespit ettiğini belirtti. Mahkeme, işverenin bu sonuca dayanak olan bulgulara itiraz etmediğini de ekledi.
İşveren ayrıca çalışanın kurulumun yarım kaldığını bildiğini ve birkaç gündür evde yaşadığını öne sürdü. Bu nedenle çalışanın öngörülebilir bir riske kendini maruz bıraktığını savundu.
Temyiz Mahkemesine göre çalışanın kusurlu sayılabilmesi için ısıtıcının tehlikeli olduğunu bilip yine de kullanmayı seçtiğinin ortaya konması gerekirdi. İşveren, alt mahkemenin uyarı iddiasını reddetmesine ve çalışanın ısıtıcıyı kullanacağını bilip durdurmak için hiçbir şey yapmadığı yönündeki tespite itiraz etmemişti. Mahkeme, bu nedenle çalışanı kısmen sorumlu tutmak için bir dayanak bulunmadığına hükmetti.
Mahkeme, işverenin çalışanın mirasının yöneticilerine 3.000 euro masraf ve varsa KDV ödemesine karar verdi.
