Cardiff’te bölgenin tarihinde yeni bir sayfa yazıldı. İrlanda, İskoçya ve Galler liderleri ortak bir memorandum imzalayarak, kendi kaderini tayin ve bağımsızlık referandumlarının önünü açacak anayasal değişim talep etti. Tarihi belge, her biri kendi geleceğini belirleme hakkına sahip üç ulusun farklı tarihlerini, kimliklerini ve siyasi geleneklerini vurguluyor.
Buna ne dersen de: İskoçya’nın SNP’si, İrlanda’nın Sinn Féin’i ve Galler’in Plaid Cymru’sundan John Swinney, Michelle O’Neill, Mary Lou McDonald ve Rhun ap Iorwerth’in gerçekleştirdiği devrim niteliğinde bir adım. Bu isimler İngiliz hükümetine anayasal değişimi planlamaya ve hayata geçirmeye hazırlanması çağrısı yapıyor.
İrlandalılar. İskoçlar. Galliler. Hepsi “Birleşik Krallık”tan, Buckingham’dan, Westminster’dan kurtulmuş bir gelecek hayal ediyor. Avrupa Birliği içinde bir gelecek. Uzun süredir yaşadıkları tarihi bir haksızlığın kitabını nihayet kapatan bir gelecek.
Bu yaklaşan değişim karşısında tavır alması istenecek pek çok devlet olacak. Kendi Britanya sömürgeciliği tarihi olan ve bununla ilgili bitmemiş işleri bulunan Kıbrıs da bir tercih yapmak zorunda kalacak. Halkların kendi kaderini tayin hakkını savunacak mı? Yoksa gerçekte hiç var olmayan İngiltere ile hayali “tarihi bağlara” mı sarılacak?
