Yüksek Mahkeme, bir adamın annesinin mirasından 128.500 euro almasına hükmeden kararı bozdu. Mahkeme, adamın annesinin hayattayken kendisine verdiği mülklerle zaten payından fazlasını aldığı sonucuna vardı.
Mahkeme, vasiyetin yerine getiricisi olan kardeşin temyiz başvurusunu kabul etti. İlk derece mahkemesinin kararını kaldırdı ve davayı reddetti.
Anne, 2009'da Limasol'da öldü. Vasiyetini ise 1986'da hazırlamıştı. Asıl vasi öldüğü için, ölümünden sonra yeni bir vasi atandı.
Dava açan kardeş, vasinin yasal olarak kendisine düşen miras payını vermek için gerekli adımları atmadığını savundu. İlk derece mahkemesi, vasiyetin saklı pay hükümlerini ihlal ettiğine karar verdi. Mahkeme, kardeşin daha önce aldıklarını da hesaba katarak kendisine 128.500 euro ödenmesine hükmetti.
Vasi, diğer savlarının yanı sıra, mahkemenin önceki bağışların nasıl sayılması gerektiğini yanlış yorumladığını ileri sürdü. Ayrıca annelerinin ölümünden önce her iki kardeşin aldığı mülkleri yeterince dikkate almadığını öne sürdü. Kardeşinin daha değerli varlıklar aldığını ve payların buna göre düzeltilmesi gerektiğini savundu.
Mahkemedeki delillere göre anne, hayattayken vasiye 3.477.500 euro, dava açan kardeşe ise 4.008.000 euro değerinde mülk vermişti. Değerler, taraflarca üzerinde anlaşılan bir değerleme uzmanı tarafından, annenin öldüğü tarih itibarıyla belirlendi.
Yüksek Mahkeme, kural olarak ölen kişinin eşi ve çocukları varsa, net mirasın en fazla dörtte birinin vasiyetle serbestçe bırakılabileceğini yineledi. Kalan kısım ise yasal mirasçılar için saklı tutuluyor. Bir çocuğun payı hesaplanırken, çocuğun ebeveyninden hayattayken aldığı belirli mülk bağışları dikkate alınıyor. Mahkemeye göre bu uygulama, kanunda belirtilen bir formül ve mülklerin ölüm tarihindeki değeri esas alınarak çocuklar arasında adil bir paylaşım sağlamayı amaçlıyor.
Mahkeme, iki kardeşin toplam 7.485.500 euro değerinde bağış aldığını tespit etti. Eşit bölünseydi her birine 3.742.750 euro düşecekti. Dava açan kardeş ise bu paydan 265.250 euro fazla almıştı. Mahkeme, bu tutarın kendisine düşen 189.000 euroluk miras payından mahsup edilmesi gerektiğini ve sonuçta 76.250 euro fazla aldığı anlamına geldiğini belirtti.
Mahkeme, ilk derece mahkemesinin ailenin daha sonra mülkleri farklı bölüşmeyi kabul ettikleri yönündeki vasi iddiasını reddetmesinde hata bulmadı. Bununla birlikte, vasinin bağışların sayılması ve saklı payın hesaplanmasına ilişkin temyiz gerekçelerini kabul etti. Mahkeme bu gerekçeleri belirleyici buldu.
Vasiye, ilk derece yargılamasının masrafları ile temyiz masrafları için 3.000 euro ile (varsa) KDV'sinin ödenmesine hükmedildi.
