AKEL’in 2028 cumhurbaşkanlığı seçimindeki temel hedefi, güçlerin birleşik çabasıyla gerçekleşecek ilerici bir değişim. Genel Sekreter Stefanos Stefanu bunu çarşamba günü açıkladı.
Stefanu, Lefkoşa’da “Kıbrıs’ta Solun Tarihi Üzerine Çalışmalar” adlı kitabın tanıtımında konuştu. Değişimin “ortak bir ilerici program” üzerine kurulması ve seçimlerde zaferle sonuçlanması gerektiğini söyledi.
“Deneyimler, kurumların, politikaların ve büyük sermayenin gücünün egemen olduğu bir dünyada solcu bir hükümetin büyük zorluklar ve ikilemlerle karşılaştığını gösterdi” dedi.
Stefanu’ya göre AKEL’in siyasi gündemi daha geniş hedeflerle şekillendirebilmesi, iş birliklerinin nesnel temelini oluşturuyor.
Stefanu, geçmişteki ittifakları da hatırlattı. Bunlar arasında 1943’teki Limasol İşçi ve Memurlar Birleşik Cephesi ile 1948’den 1953’e kadar faaliyet gösteren Ulusal Kurtuluş Koalisyonu yer alıyor.
Stefanu, partinin iktidarla ilişkisinin 1962’ye uzandığını belirtti. O yıl AKEL’in 10. Kongresi, Başpiskopos Makarios’a kritik destek verme kararı aldı.
Parti hükümette yer almadı ve “Kıbrıs bağımsızlığının savunulması” dışında hiçbir koşul koymadı.
Stefanu, daha sonra partinin herhangi bir adayı desteklemesinin şartının yönetim programı üzerinde anlaşmak olduğunu söyledi. Bu yaklaşım, 1983’te Spiros Kiprianu’yu desteklemek için hazırlanan Asgari Program’da ve 1988’de Yorgos Vasiliu ile yeniden görüldü.
Bir sonraki aşama, AKEL’in hükümet koalisyonuna girmesi oldu. Bu dönemde partinin kendi kadroları Tasos Papadopulos’un hükümetinde görev yaptı.
Stefanu, sol kanadın “toplumun ihtiyaçlarını dinlemesi, işçileri, demokrasiyi, barışı ve diğer evrensel değerleri kararlılıkla savunması, güçlerini birleştirmesi ve talepleri kolektif eyleme dönüştürmesi gerektiğini” ifade etti.
