Öncelik, ortak bir program temelinde güçlerin iş birliği yapmasıdır.
AKEL Genel Sekreteri Stefanos Stefanu, partinin 2028 Cumhurbaşkanlığı seçimleri için temel hedefini, geniş iş birlikleriyle sağlanacak “ilerici bir değişim” olarak belirledi.
Stefanu, AKEL'in iktidarla ilişkisinin tarihsel seyrine de değindi. Bu konuda toplu bir çabanın ve ilerici güçlerin birliğinin gerekli olduğunu vurguladı.
Açıklamaları, Lefkoşa'da Kıbrıs'ta solun tarihini konu alan “Kıbrıs'ta Solun Tarihi Üzerine İncelemeler. 100 Yıl KKK-AKEL” adlı kitabın tanıtımı sırasında yaptı.
AKEL'in 2028 Cumhurbaşkanlığı seçimlerindeki merkezi hedefi, geniş iş birlikleriyle sağlanacak “ilerici değişim” olarak ifade edildi. Stefanu, bu hedefi Çarşamba günü Lefkoşa'da “Kıbrıs'ta Solun Tarihi Üzerine İncelemeler. 100 Yıl KKK-AKEL” kitabının tanıtımında dile getirdi.
AKEL'in iktidarla ilişkisine değinen Stefanu, 2008'de solun Cumhurbaşkanlığıyla açılan dönemin hâlâ açık olduğunu söyledi. Ancak ona göre deneyim şunu gösterdi: Kurumların, siyasetin ve büyük sermayenin gücünün egemen olduğu dünyada solun yönetimi büyük zorluklar ve ikilemlerle karşılaşıyor. Bunların üstesinden ise ülkedeki ilerici güçlerin ortak çabası ve birliği olmadan gelmek zor. Stefanu bu görüşünü şöyle ifade etti: “Deneyim göstermiştir ki, içinde yaşadığımız dünyada solun yönetimi, büyük zorluklar ve büyük ikilemlerle karşı karşıya kalır. Bunların üstesinden ülkedeki ilerici güçlerin ortak çabası ve birliği olmadan zor gelinebilir.”
Stefanu, AKEL'in toplumun duygu ve eğilimleriyle buluşan, daha geniş hedefleri olan bir siyasi gündem oluşturma yeteneğine de dikkat çekti. Bunun iş birliklerinin nesnel temelini oluşturduğunu belirtti. Bu bağlamda, 1943'te kurulan Lemesos İşçi ve Çalışanlar Birleşik Cephesi (EMEKEL) ile 1948'de kurulan ve 1953'e kadar faaliyet gösteren Ulusal Kurtuluş Koalisyonu'nu (EAS) hatırlattı.
Stefanu, AKEL'in iktidarla ilişkisinin 1962'de başladığını söyledi. Ona göre parti, 10. Kongresinin kararıyla Başpiskopos Makarios'u eleştirel bir destekle destekledi. Bu destek karşılığında yönetime katılmak istemedi ve Kıbrıs'ın bağımsızlığını savunmaktan başka bir koşul öne sürmedi. Stefanu şunları ekledi: “Bunun ardından AKEL, desteklediği herhangi bir adayın, yönetim için programatik bir çerçeve üzerinde anlaşmasını koşul koymaya başladı. 1983'teki Minimum Program'da olduğu gibi. Bu süreçte 1983'te Spiros Kipriyanu'yu, 1988'de ise Yorgos Vasiliu'yu destekledi.”
Stefanu, bir sonraki aşamanın partinin iktidarla ilişkisinde bir hükümet yapısına katılmak olduğunu belirtti. Ona göre AKEL, Tasos Papadopulos Hükümetinde parti yöneticileriyle birlikte yer aldı. Stefanu bu gelişmeyi şöyle anlattı: “Tüm bu süreç, Partinin Genel Sekreteri Dimitris Hristofyas ile Cumhurbaşkanlığı'nın bağımsız olarak talep edilmesiyle doruğa ulaştı. Bu da bilindiği gibi zafer getirdi.”
Stefanu sözlerini şöyle bitirdi: “Solun toplumun ihtiyaçlarını dinlemesi, çalışanları, demokrasiyi, barışı ve diğer evrensel değerleri sürekli savunması, güçleri birleştirmesi ve talepleri toplu eyleme dönüştürmesi gerekir.” Ayrıca ekledi ki: “AKEL'in tarihi, değişimin hediye edilmediğini, örgütlenme, ısrar, katılım ve ilkelere ile vizyona bağlılıkla kazanıldığını gösteriyor.”
Stefanu ayrıca, “Kıbrıs'ta Solun Tarihi Üzerine İncelemeler. 100 Yıl KKK-AKEL” kitabının yayımlanma kararı için Prometheas Araştırma Enstitüsü'ne içten teşekkürlerini iletti. Kitabı derleyen Kıbrıs Üniversitesi'nde doçent Mihalis N. Mihail'e ve Hrisostomos Pasiardis ile Sotirula Yasemi'ye de teşekkür etti.
Stefanu, kitabın AKEL'in tarihinin bilimsel olarak belgelenmesindeki boşluğun büyük bölümünü doldurduğunu belirtti.
