Brezilya'nın Dünya Kupası yarası yeniden kanadı ve Cafu'ya göre çözüm yalnızca taktiklerde, sistemlerde ya da günah keçisi aramakta bulunmayacak. Her şey çok daha basit bir şeyle başlayabilir: Çocukların, bir ulusun ağırlığını omuzlarında hissetmeden topa vurmalarına izin vermek.
Brezilya'nın New York/New Jersey stadyumunda Norveç'e 2-1 yenilerek turnuvaya veda ettiği maçın ertesi günü konuşan 2002 Dünya Kupası şampiyonu kaptan Cafu, ülkenin teknik direktör Carlo Ancelotti'ye dört yıllık bir yeniden yapılanma sürecinde güvenmesi gerektiğini söyledi.
Brezilya'nın altıncı şampiyonluk için beklemesi en az 28 yıla uzarken, bu tarihlerindeki en uzun kupa hasreti anlamına geliyor. 24 yıllık kuraklığı sona erdiren 1994 kadrosunda yer alan Cafu, bu sayının bir Brezilyalı için ne ifade ettiğini çok iyi biliyor.
Pazartesi günü Reuters'a konuşan Cafu, bir sonraki nesli bekleyen baskı sorulduğunda "Daha da büyük" yanıtını verdi. "24 yılın ardından 1994'te baskı varsa, 2030'da 28 yılın ardından olacağı hayal edin."
Cafu, New York'un kalbindeki Rockefeller Plaza'da 1,36 milyondan fazla LEGO tuğlasıyla inşa edilmiş 8,47 metrelik bir Dünya Kupası heykelinin açılışını yaparken abartıya kaçmamaya özen gösterdi.
Brezilya'nın hâlâ Brezilya olduğunu ve "Brezilya futbolunun potansiyeli ve kalibresiyle" değerlendirildiğini söyleyen Cafu, sabrın bu kadar zor ve gerekli olmasının tam da bu yüzden olduğunu belirtti.
"Bu dünyanın sonu değil" dedi. "Yeni bir döngünün ve yeni bir neslin başlangıcı. Carlo'ya (Ancelotti) güvenmeliyiz, Brezilya'nın yeniden kazanmasına yardım edecek adam o."
ANCELOTTI ACİL DURUM DEVRALDI
Cafu'nun AC Milan'dan eski hocası Ancelotti için bu döngü zamanla başlıyor. Brezilya'nın İtalyan hocayı transfer etme sürecindeki kaotik ortam, Ancelotti'ye bu Dünya Kupası öncesinde yeterli zamanı tanımamıştı. Üç geçici teknik direktör ve yönetimsel kargaşanın ardından Cafu, Ancelotti'nin bir takımdan çok bir acil durum devraldığını söyledi.
Cafu, "Ancelotti bu Dünya Kupası'na yangın söndürmeye geldi aslında" dedi. "Zaten yol almakta olan bir geminin dümenini devraldı. Yolculuğun ortasında gemiyi doğrultmaya çalıştı... ama ne yazık ki başaramadı."
"Şimdi gemiyi limandayken alacak ve rotasını tam olarak belirleyebilecek."
Ancak Cafu'nun asıl endişesi milli takımın altında, altyapılarda ve genç turnuvalarında yatıyor. Brezilya'nın o eski yaratıcılık duygusunun, yetişkinlerin acelesi altında ezildiğinden korkuyor. Bir zamanlar tüm kanatları gülümseyerek kaplayan bekler yetiştiren ülke, ona göre iş tanımını karıştırıyor.
"Genç takımlar bekleri olması gerektiği gibi geliştirmiyor" dedi. "Bir bek, bek olmalı; kanatta çalışmalı."
Daha geniş anlamda Cafu, Brezilya'nın gelişimi erken kazanmakla karıştırdığına inanıyor.
"Bugün oyuncu yetiştirmiyoruz, rekabetçi yetiştiriyoruz" dedi. "Kazanmak zorunda olduğunuz bir gençlik programı kurduğunuzda, rekabetçi yetiştirirsiniz; yaratıcı özgürlüğe sahip gerçek sporcular yetiştiremezsiniz."
Sokak futbolunun romantizminin nostaljiyle geri getirilemeyeceğini kabul ediyor. Kendi anıları başka bir Brezilya'ya ait: asfalt, çıplak ayaklar, yırtık tırnaklar.
"Bu değişti. Geri gelmeyecek" dedi. "O dönemi yaşayan bizler şanslıydık."
Yani görev geçmişi yeniden yaratmak değil, onun ruhundan bir şeyleri modern oyunun içinde korumak.
Cafu, "Çocukların çocuk olmasına izin verin" dedi. "Sekiz yaşında bir çocuk top oynamalı, gülmeli ve eğlenmeli."
Ardından mümkün olan en basit antrenman kılavuzu geldi.
"Lego yapmak gibi" dedi. "Parçaları tek tek birleştiriyorsunuz ve bir beceri geliştirdiğinizi fark etmeden eğleniyorsunuz."
