Yeni merkez hapishane için yer seçimi hükümet açısından oldukça zorlayıcı hale geliyor; hükümetin bu konuda aldığı aceleci kararlar işi daha da güçleştirdi.
Hapishane tesisi için ilk seçilen yer Mathiatis'ti, ancak bölgedeki insanlar hemen karşı çıktı. Sözde Mathiatis tarihi ve çevresel miras koruma grubu ayağa kalktı ve planın "kabul edilemez" olduğunu söyledi; çünkü bölge "çevresel açıdan hassas ve kültürel açıdan hassas" bir alan. Çevresel nedenlerin yanı sıra koruma grubu, projeye karşı çıkmak için "arkeolojik, kentsel ve özel planlama nedenleri" olduğunu da belirtti.
Çevresel ve kültürel hassasiyetin arkeolojik ve kentsel gerekçelerle birleşmesi işe yaradı gibi görünüyor. Günler içinde hükümet hapishanenin başka bir yerde inşa edileceğini duyurdu – Güney Lefkoşa-Idalion belediye bölgesindeki Ayios Sozomenos. Beklendiği gibi haber yerel yönetim tarafından memnuniyetle karşılanmadı. Aslında ek bir şikayetleri vardı. Güney Lefkoşa-Idalion ve Latsia-Yeri belediye başkanları, yeni hükümet planını haber sitelerinden öğrendiklerini söyledi. Kimseyi önceden danışmamışlardı.
Politis radyosunda konuşan Güney Lefkoşa-Idalion Belediye Başkanı Stavros Hadjiyiannis, Ayios Sozomenos bölgesinin hayvancılık bölgesi olarak belirlendiğini söyledi ve daha geniş bölgenin biyolojik istasyonlara, kanalizasyon depolarına, domuz çiftliklerine ve gübre dökme alanına ev sahipliği yaptığını belirtti. Hapishaneler için hava kalitesinin iyi olmayacağından endişe etti. Daha önemlisi, bölgedeki sakinlerin hükümet planından rahatsız olduğunu söyledi.
Hadjiyiannis, iki belediyenin başkanlarının bir toplantı talep etmek için başkana yazdığını, aynı zamanda kararın derhal iptal edilmesini talep ettiklerini söyledi. Hükümetin Mathiatis sakinlerinin ılımlı protestolarıyla karşılaştığında kararını ne kadar kolay değiştirdiği göz önüne alındığında, Hadjiyiannis'in yeni hapishaneyi Ayios Sozomenos'tan uzak tutacaklarına dair iyimser olması gerekiyor.
Sorun, hükümetin bu konuyu yanlış şekilde ele alması ve iki belediye başkanının danışılmadıkları konusunda şikayet etmelerinin son derece haklı olması. Bu, toplulukları üzerinde etkisi olacak büyük bir proje ve sadece danışılmaları gerekmiyordu, hükümetin onlara teşvikler önermesi gerekiyordu. Örneğin, Hadjiyiannis'e göre sıkışık olan bölgenin yol ağını iyileştirebilir ve topluma fayda sağlayacak tesisler finanse edebilirdi. NIMBY yani "bahçemin arkasına değil" zihniyeti çoğu ülkede böyle ele alınır.
Nihai planı açıklamadan önce istişareler zorunludur. Adalet Bakanlığı yetkilileri belediye başkanlarıyla görüşmeli ve hükümetin hapishaneyi bölgelerine kabul etmeleri karşılığında ne sağlayabileceğini belirlemeliydi. Belediye başkanları yine de direnseydi, hükümet şu anki durumuna göre çok daha güçlü bir konumda olurdu.
