Son günlerin gündemine herkes sığdı. Hem bardağı dolu görenler hem de boş görenler, bir de azımsanmayacak sayıda yarım dolu görenler.
Dinleyicilere, izleyicilere ve okurlara kalmış her şeyde gerçek olanı, gizli çıkar uğruna olanı, yalanı, abartıyı ya da kutsal bir arzuyu ayıklamaları.
"Yorgun" Kıbrıslılar için zor bir iş bu, birkaç gün önce Cumhurbaşkanı'nı ortasında kesen KKTC Cumhurbaşkanı Ahmet'in, Erhürman ve hanımefendi Olgin ile görüşme öncesi söylediği gibi.
Dört saat birlikte oturdular, sadece onlar gerçekten ne söylendiğini biliyor, biz değiliz. Ardından BM'den sonuç açıklandı. Çalıştılar, bundan kimsenin şüphesi yok, ama yetmiyor.
Bazıları başarıdan söz ediyor çünkü iki yol kontrol noktasının açılmasını başardık, üstelik yıllar süren görüşmelerin ardından.
Kimileri imagine programının geri dönmesinden memnun, kimileri de Maruni ve Ermeni kiliselerini hatırlayarak eski ihtişamlarından kalan izleri koruyan anıtların/eski harabelerin bakım zamanı geldiğini hatırladı.
Kimileri de bunların en azından nihai hedefe ulaşmaya yardımcı olup olmadığından şüphe ediyor, oysa çoğu insan zaten o nihai hedefi bilmiyor.
Bunun nedeni günlük yaşamda daha acil ya da daha somut başka şeylerin olması değil, kimsenin kafamızın üzerinde sallanan bu "Damokles'in kılıcı"nın ne olduğunu anlatmaya zahmet etmemesi.
Çoğu insan umursamazlığa kapıldı, her şeyin sonunda ne bir bahçe ne de doğrudan bir kazanç görüyor ve ilgilenmiyor, Paralimni'den Pittokopos'a kadar yayılmış yeni kurulmuş apolitik kesimin saflarına katılarak.
Yıllar süren bitmek bilmeyen tartışmalar ve karşıtlıkların ardından iki yol kontrol noktasını açmak küçük, en az bir adımdır. Çocuklarımıza hangi adayı, ne zaman ve nasıl teslim edeceğimizi anlamak asıl meseledir.
Kıbrıs sorununun her birimizi ilgilendirdiğini ve yaşamımızın gündemine birinci öncelik olarak koyma sorumluluğu ve görevi olduğunu içselleştirmek meydan okumadır.
Kolay olmayacak, toprakla ilişki gerektiriyor, yarım olduğumuzun sadece coğrafi olarak değil, bu yıllardır liderlerin başaracağı umuduyla bekleyen insanlar olarak da yarım olduğumuzun farkına varmayı gerektiriyor, sonuçta onlar lider, trafik polisi değil!
Bize kalan az sayıdaki dayanıklılık, yeni yılda ciddi bir sınavdan geçecek, partiler ve parti liderlerinin Kıbrıs meselesinin önceliklerde yer almadığını kanıtlamak için hızla hazırladığı anketlerin profesyonelce organize edilmiş beyin yıkamasıyla birlikte.
Pezevenklik, her şeyin pahalılığı, bir çiftin geçinmesinin, çocuk büyütmesinin ve okutmasının zorluğu gündemde. Bu, bir yıl sonra yapılacak seçimler için geçerli. Ama bugün yakan şey seçimler ve kimin kiminle gideceği değil, bugün ve belirsiz gelecek!
Cumhurbaşkanı birkaç gün önce bize gururla Fitch'in not yükseltmesini, Kıbrıs'ın A- den A'ya yükseltilmesini, ekonominin iyi görünümünü, istikrarı vb. anlattı.
Moutallos'tan Ayios Dhometios'a kadar kahvehane müşterileri televizyonu kapattı ve Erietta'yı, Bemba'yı ya da Fırtına'yı izledi, ya da zamanı geçirmek için bir oyun oynadı.
Cumhurbaşkanı'nın kalan az sürede erken ve bize ne düşündüğünü, nasıl ve ne şekilde ilerleyeceğini, pişirilen her şey için ne yapacağını anlatması ne kadar önemli olurdu.
Yer ve gelecek için bir dürüstlük konuşması. Loizos ya da Viktoras'ın yazacağı klişeler değil, çözüm biziz sorun değiliz ve herkes gücünün sonuna kadar verecek. Bu cümle yeter, zekayı incitiyor!
Bize gözlerinin içine bakıp konuşsun, istediği kadar süreyle, bin kez tekrarlamadan, her şeyin Türkiye'den ve onun uzlaşmazlığından kaynaklandığını söylemeden. Bize bizim ne yapabileceğimizi söylesin, Türkiye çıkarlarını takip ediyor. Biz kime ve neye inanacağız?
Bize kendi gündemini anlatsın, başkanlık gündemi değil, yakın gelecekte ne öngörüyor, başarı ya da fiyasko halinde ne yapabiliriz ve eğer yapabilirsek, atalarımızın Yunanca'sıyla herkesin kabul ettiği ama kimse hayal bile edemeyen, uygulamaktan bahsetmeye bile gerek yok, bu çözümün artılarını ve eksilerini samimiyetle açıklasın.
Çünkü iki yol yok, iki seçenek yok. Ya çözümü bulacağız ya da bulamayacağız. Hatta dört yol kontrol noktası açsak bile Kıbrıs sorunu 53 yıldır, yarım asırdır çözümsüz, yerlerimiz değişti, tanınmaz hale geldi, Vasilia'dan Akantou'ya kadar insanların mülkleri çok yıldızlı otellere dönüştü!
Ve buradan A notunu aldığımız için sevinç duyuluyor, gelecekte gelecek yatırımlar için hazırlanılıyor ve Karnavallara katılım organize ediliyor...
Fotoğrafta kolektif el işçiliği yaratıcılığının özel bir eseri var: Geleneksel Ferbolite tekniğiyle Fransız nakışçılar tarafından işlenen Kıbrıs haritası. Dantelin iplikleri ve düğümleri aracılığıyla kültürel hafıza ve dayanışma mesajı taşıyan bir çalışma.