Üstelik iki başka geçiş noktası daha açılacak. Muhteşem bir başarı. Kutlamaya hazırlanmalıyız. Bayrak çıkarmalıyız. Çan çalmalıyız. Elbette Athienou'nun açılmasını istemiştik ama olmadı… Kόκκινα'nın açılmasını istemiştik ama olmadı… Ama biz kocaman Karavostasi geçiş noktası'nı aldık! Türk tarafı Lympia-Louroutzena istiyordu ve aldı. Oradan birkaç bin kişi hizmet görecek. E, tamam, bizim Karavostasi'de Tsakistra'nın Kamposu'ndan bir avuç insan hizmet görecek… 2021 sayımına göre 171 kişi sakini var! Az mı?
Buna rağmen bazıları kutluyor çünkü süreç canlı tutuluyor! En az önem taşıyan anlaşma, diyorlar, Bayan Olgın'ın bize veda etmesine izin vermiyor, röportajında tehdit ettiği gibi. Ama kendimizi de kandıramayız. MOE başka bir şey, Kıbrıs sorununu çözmek başka bir şey.
Soru şu: Bu tür anlaşmalar müzakerelerin yeniden başlamasına gerçek bir ilerleme mi oluşturuyor yoksa Güven Artırıcı Önlemler adı altında sonsuz bir sürece mi hapsolma riskiyle karşı karşıyayız, oysa sorunun özü dokunulmadan kalıyor.
Aynı zamanda büyük çelişki başka yerde. Uluslararası çaba çözüme dair umudu canlı tutmak için küçük adımlar ararken, Ankara bize kendi stratejisinin ne olduğunu hatırlatmaya devam ediyor. Ve bunu dolambaçsız yapıyor. En azından bizi yanılgıya düşmekten koruyor…
Azerbaycan'dan dönen Tayyip Erdoğan, Türkiye'nin iki devletli çözüme olan bağlılığını kategorik olarak yineledi. Kıbrıs sorununu çözmek için önceki modelleri reddetti. Onları zaman ve enerji israfı olarak nitelendirdi. Uluslararası toplumu sözde devleti tanımaya ve onunla siyasi, diplomatik ve ekonomik ilişkiler geliştirmeye çağırdı.
Bunu, Ankara'nın bilinen pozisyonunu tekrarlamakla da sınırlı kalmadı. Sözde devletin uluslararası görünürlüğünü artırmak için yeni girişimler duyurdu. Kıbrıslı Türklerin egemen eşitliği ve eşit uluslararası statüsü konusundaki ısrarını sürdürdü.
Peki Bayan Olgın tam olarak ne bekliyor? İki geçiş noktasının daha açılması Ankara'nın stratejisini değiştirecek mi? Tokalaşmalar, fotoğraflar ve olumlu iklim açıklamaları Erdoğan'ın hedeflerini kıracak mı? Türk Cumhurbaşkanı herhangi bir yanılsama için en küçük alanı bırakmıyor.
İki devlet diyor. Sözde devletin tanınmasını istiyor. Bu yönde adımlar duyuruyor. BM'nin karşı karşıya kaldığı gerçekler bunlar, farkı etkilemeyen anlaşmalarda iletişimsel 'başarılar' aramak yerine.
En kötüsü, zaman geçtikçe Türk propagandasının teşvik ettiği görüntü uluslararası bilince daha da yerleşiyor. Adada iki ayrı siyasi varlık. Ve Türk pozisyonunun tekrarı, somut müzakere ilerlemesi olmadan sonuçsuz kalmıyor.
Ne ironi! Bu sert ve çıplak gerçek karşısında BM Genel Sekreteri'nin temsilcisi nasıl tepki veriyor? Bayan Olgın'ın sade tehdidiyle. Geçiş noktaları için dün bile anlaşma sağlanamazsa bize veda edeceği konusunda bizi uyardı.
İki geçiş noktasının daha açılmasına anlaşılmadığını hayal edin! Bayan Olgın bize mendil sallayacaktı. En azından şimdi rahat bir nefes alabiliyoruz! Sadece gerçek son derece sert, BM'nin özel temsilcisiyle ilgilenmek için. Gerçek saygısızca kutlamaları kesmeye devam ediyor. İki neredeyse önemsiz geçiş noktası için bu kadar çaba gerekiyorsa, özüne ulaşmak için daha kaç yıl gerekecek? Belki 52 yıl daha?
Kendimizi kandırmayalım. Kaç geçiş noktası açılırsa açılsın, Türkiye gerçek bir siyasi maliyetle karşı karşıya kalmadıkça stratejisinden vazgeçmeyecek. Uluslararası sahnenin güçlülerinin kararlı müdahalesi ve baskısı gerekiyor. Evet, naif ya da romantik değiliz. Böyle bir ihtimalin ne kadar uzak olduğunu biliyoruz. Ama bu tek yol. Bu nedenle en azından durgunluğun yeniden çevrimini ilerleme olarak adlandırmayı bırakmalıyız.
Tragik olan sadece Türkiye'nin bölünmeye ısrar etmesi değil. O ısrar ederken, biz çözüm yolunu geçiş noktaları, tokalaşmalar ve fotoğraflarla ölçmeye alışma riskiyle karşı karşıyayız.
Kıbrıs sorunu, Bayan Olgın, durgunluğun bir başka yöneticisine ihtiyaç duymuyor. Türkiye'yi sorumluluklarıyla yüzleştirecek olanlara ihtiyaç duyuyor. Aksi halde önümüzdeki 52 yıl içinde de geçiş noktalarından başka bir şey konuşacağız. Sadece o zaman artık çözümü bekleyen kimse kalmayacak… Senin vedan önemsiz. Çözümün vedası ise dayanılmaz…
