Yine iyi vakit geçireceğiz anlaşılan. Bir yandan herkes Şubat 2028'deki cumhurbaşkanlığı seçimlerini konuşmak için erken olduğunu söylüyor, ama aynı anda parti sistemini meşgul eden tek konu bu.
Dansı başlatan DİSİ oldu; parti, diğerleri gibi içerideki birbirini yeme hâlini ve kişisel ajandaları gizleyemiyor. Belki parti sahnesinde başkaları cumhurbaşkanlığı hesaplarına daha erken başladı, ama kimse onları fark etmiyor! Bu da bir... avantaj sayılır.
Şu an için DİSİ'de olup bitenleri izliyoruz; sahnenin yavaş yavaş şekillenmesine rağmen absürtlük tiyatrosu orada devam edecek.
Aynı sıralarda televizyon panellerinde türlü türlü şeyler söyleniyor; bazı panelistler ise bu ülkede toplu hafıza kaybına uğradığımızı düşünüyor gibi.
AKEL, Averof Neofitu'yu destekleyebilir mi? Elbette hayır. Bunu duymak için sevgili Yorgos Lukaidis'in söylemesine de gerek yoktu. AKEL onu —en azından açıktan— desteklemeyecek; çünkü o zaman AKEL'in karşıt kutup olarak gördüğü DİSİ anlatısı çöker, tersi de öyle. Hristos Mihalaros'un Sigma'daki programına katılan Yorgos Lukaidis, DİSİ'nin eski başkanını, Nikos Anastasiadis'in on yıllık iktidarının 'her düzeyde' 'temel direği' olarak nitelendirdi. Daha başka şeyler de söyledi.
Ancak havada asılı duran ve pek çok kişinin peşini bırakmayacak bir soru var: 2023 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde birinci tur ile ikinci tur arasında ne oldu? Pindaru'daki parti merkezinde kim, parti kayıt listelerinin AKEL'e verilmesi, DİSİ tabanının aranması ve Andreas Mavroyannis'in desteklenmesi için talimat verdi?
AKEL'in Pindaru'ya bir borcu var. Tıpkı Annita Dimitriu'nun Averof Neofitu'ya borcu olduğu gibi. Ama siyaset —ah ki— nankör ve adaletsizdir.
Bu arada Demokratik Seferberlik başkan yardımcılarından Yannis Karusos, 'Diaspora İdiseon' programında cumhurbaşkanlığı seçimlerine ve partide yaşananlara değinirken şunu söyledi: 'DİSİ'nin rakibi Nikos Hristodulidis'tir. İkinci tura kimin geçeceği konusunda onunla kozumuzu paylaşacağız.' Karusos bunu, Demokratik Seferberlik yönetimindeki diğer yol arkadaşları partinin içinde bulunduğu duruma yakınarak, izlenen yol ve sergilenen tutumların AKEL'i iktidara taşıyacağı uyarısında bulunurken söyledi.
Pek siyasi sayılmayacak, daha çok duygusal olan bu uyarı DİSİ'deki herkese dokunmuyor. Çünkü parti mekanizmasının bir bölümü, AKEL'in iktidara tırmanması ihtimalinden rahatsız olmaz. İdeolojik ve siyasi 'düşmanlar', her zaman bir karşıt kutup bulunmasına yarar. Ancak rakiplerin siyasi ölçütlerle belirlenmesi önemli; yalnızca safları sıkılaştırma amacına hizmet etmemeli.
DİSİ'deki... şenlikler, doğal olarak diğer partileri de cumhurbaşkanlığı seçimlerini konuşmaya itti; bu arada belirtelim, bu konu zaten bir süredir gündemde. AKEL cephesi, yürüttükleri görüşmelerin 'ilerici özellikler' de taşıyacak bir adayla 'programatik yakınlaşmalar' sağlamayı hedeflediğini söylüyor. Yani 'iyi referanslara sahip', ilerici olarak da görülebilecek ya da gösterilebilecek sağcı bir aday! Burada 1983'te DİKO ile yapılan asgari program hatırlanıyor; o dönem Spiros Kiprianu'nun adaylığı desteklenmişti. 2003'te ise AKEL, Tasos Papadopulos'u destekledi. Tarihe not düşmek gerekirse AKEL, Tasos Papadopulos'un adaylığını DİKO onaylamadan önce destekledi. AKEL'in Kıbrıs Genel Seçim Kongresi 27 Temmuz 2002'de toplandı ve 939 lehte, 36 aleyhte oy ve 34 çekimserle Tasos Papadopulos'un desteklenmesine karar verdi. 30 Temmuz'da DİKO Merkez Komitesi, Yürütme Bürosu'nun Papadopulos'un adaylığına ilişkin önerisini benimsedi. Demokratik Parti'nin açıklamasına göre AKEL, DİKO ve KİSOS (EDEK) temsilcileri arasında bir ilkeler çerçevesi zaten oluşturulmuştu.
