Meclis bir podyum değildir. Sponsorlu içerik stüdyosu da değildir. Siyasetin sosyal medya için bir yaşam tarzı anlatısına dönüştüğü bir alan hiç değildir. Ancak Doğrudan Demokrasi Partisi Milletvekili Diana Konstantinidi, genel kurul oturumunun hemen ardından kamuoyuna kendi görüşlerini, girişimlerini veya önerilerini değil de ne giydiğini duyurmayı tercih ettiğinde, tam da bu mesaj veriliyor.
Elbette bir siyasetçinin kişiliğe sahip olması, estetik anlayışı olması veya sosyal medyada var olması kimseye yasak değil. Sorun, imajın içeriği yutmaya başlamasıyla ortaya çıkıyor. Toplum yüksek maliyetler, konut sorunu, düşük ücretler ve kurumlara olan güvenin genel olarak aşınması altında ezilirken, siyasi iletişimin renklere, kumaşlara ve butiklere indirgenmesi büyük bir sorun.
Daha da endişe verici olan, bu tür uygulamaların normalmiş gibi sunulması. Siyasetin bir tüketim ürünü olarak ele alınmasında ve milletvekillerinin fenomen haline gelmesinde hiçbir sorun yokmuş gibi davranılması. Kusursuz bir videonun hesap verebilirliğin, politika yapımının ve vatandaşların gerçek anlamda temsil edilmesinin yerini alabileceği izlenimi yaratılması.
Kamuoyunun tepkisi tamamen haklı. Bazılarının hemen iddia edeceği gibi, kadın bir siyasetçinin ne giydiğine takıntılı olmakla ilgili değil bu. Vatandaşların, kamu yararının söz konusu olduğu yerde ciddiyet görmeyi beklemeleri son derece makul bir beklenti. Meclisin yansıttığı ilk görüntü bir reklamı andırdığında, hayal kırıklığı kaçınılmaz oluyor.
Siyasete olan güven krizi bir gecede oluşmadı. Her gün, siyasetçilerin önceliklerinin toplumun kaygılarından ışık yılları uzakta olduğu izlenimini veren davranışlarla besleniyor. Kamuoyundaki tartışma bir yasa koyucunun çalışmalarından ziyade turkuaz bir elbise etrafında dönüyorsa, sorun elbise değil, siyasettir.
