Türkiye'nin Kıbrıs Cumhuriyeti'nin işgal altındaki topraklarında yasa dışı devletin ilanını kutlayan gösterilerde güçlü bir şekilde ortaya koyduğu iki devletli çözüm talebi, Türkiye'nin tüm Kıbrıs'ı kontrol altına alma ve ardından yeniden ele geçirme stratejisi için taktiksel bir hamledir; bu, Nihat Erim planına ve Türkiye'nin 1957'den beri izlediği stratejiye uygundur. Türkiye ne iki devletli çözümü istiyor ne de kabul ediyor, aşağıdaki nedenlerle:
(α) İki devletli çözümle Kıbrıs Cumhuriyeti kaldırılmaz. Bu dönemde Türkiye'nin birinci ve en önemli hedefi Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kaldırılmasıdır. (β) İki devletli çözümle Kıbrıs Cumhuriyeti Avrupa Birliği'nin eşit üyesi olmaya devam ederken, Kıbrıslı Türkler Avrupa Birliği vatandaşlığını ve bugün sahip oldukları tüm hakları kaybedeceklerdir. Zorunlu olarak Türk vatandaşı olacaklar, Avrupa'ya erişimleri olmayacaktır. (γ) Türkiye'nin Kıbrıs'ta sınırları olacak ve bu sınırlar üzerinde Kıbrıs Cumhuriyeti'ni savunmak amacıyla Yunan güçlerinin konuşlandırılabileceği bir alan oluşacaktır. Kıbrıs Cumhuriyeti, Türkiye için kırmızı çizgi olan ülkelere kolaylıklar sağlayabilecektir. (δ) Türkiye hiçbir gerekçeyle Kıbrıs Cumhuriyeti topraklarına, yani Avrupa Birliği üyesi bir devlete saldırmak için işgal yapamayacaktır. (ε) Kıbrıslı Türk toplumu, Türkiye'nin Kıbrıslı Türklerin hakkı olarak arzuladığı Kıbrıs'ın güneyindeki denizdeki maden zenginliği üzerindeki her türlü hakkını kaybedecektir. (στ) İki devletli çözümle Türkiye sadece Kıbrıs'ın işgal altındaki kısmını kontrol edecektir. İki bölgeli iki toplumlu federasyonla tüm Kıbrıs Cumhuriyeti'ni kontrol edecek, Kıbrıslı Türk devleti aracılığıyla ortadan kaybolacak olan Kıbrıs Cumhuriyeti'ni ele geçirecektir.
Doğal olarak biri sorabilir, o zaman neden Türkiye ve liderleri sürekli olarak iki toplumlu federasyon çözümünü kabul etmediklerini ilan ediyor ve aralarında işbirliği olacak iki devletli çözümü ısrarla savunuyorlar? Cevap bu yazının başlığında bulunuyor. Türkiye'nin iki devletli çözüm yönündeki tutumu taktiksel bir hamledir. Toplumun kabul etmediği aşırı ve kabul edilemez bir pozisyon ortaya koyuyor, böylece gerçek pozisyonu ve amacını kabul ettirmek için. Sonunda "geri adım atacak" ve "siyasi eşitlikle iki bölgeli iki toplumlu federasyon" temelinde görüşmelere katılacaktır. Hemen bizimle dostane ilişkiler içinde olanlar, Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği bile, tüm tarafların çıkarına hizmet edecek bir çözüme ulaşmak için bizden yeni tavizler bekleyecektir, Kıbrıs halkının çıkarları dışında.
"Büyük geri adım"dan sonra ve katkısı için alacağı övgülerden sonra Türkiye egemen eşitlik, dönüşümlü başkanlık, işgal birliklerinin kalması ve Avrupa birikiminden sapmalar talep edecektir.
Genel Sekreter bile iç konularda neredeyse her şeyin anlaşıldığını söylüyorsa, o zaman herkes sorunun çözümü için bizden de bazı tavizler isteyecektir.
Eğer bir çözüme varırsak Türkiye, anlaşmaların arkasında gizlenen en büyük hedefini de gerçekleştirmiş olacaktır. Kıbrıs Cumhuriyeti ortadan kalkacaktır, çünkü kaldırılacak ve yerine en azından siyasi eşitliğe sahip olacak iki kurucu devletten oluşan iki bölgeli iki toplumlu federasyon gelecektir.
Anlamamız gerekir ki, en iyi çözümle bile en büyük silahımızı teslim edeceğiz. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin egemenliği. Ve sorunlar ortaya çıktığında bir koruyucu arayacağız. Çünkü kimse İki Bölgeli İki Toplumlu Federasyon'un iç sorunlarına karışmak istemeyecek, karışamayacaktır.
Bu nedenle tarafımız, Kıbrıs Cumhuriyeti'nin egemenliği ve yetkisi teslim edilmeden önce en büyük karşılıkları istemelidir. Ve kuşkusuz bu karşılıklar insan hakları, Avrupa birikimi, işgal altındaki bölgenin büyük bir kısmının geri dönüşü ve son Türk askerinin de çekilmesidir. Aksi halde Kıbrıs'ın Türk himayesine ve daha sonra Alexandretta gibi bir Türk vilayetine dönüşümünden önceki son kilometreye doğru ilerleyeceğiz.
Çözüm, ailem gibi Gazimağusa'nın birkaç bin sakininin evlerine dönmesi olmamalı, torunlarımızın özgür bir Kıbrıs'ta, tüm insan hakları güvence altına alınmış olarak Rum olarak hayatta kalacaklarını güvence altına almaktır.