Başkan N. Hristodulidis'in Türkiye'nin Antalya kentindeki iklim konulu uluslararası Liderler Zirvesi'ne son katılımı, hem Türkiye içinde hem de Kıbrıs içinde çeşitli paradoksları ortaya çıkardı.
Öncelikle Türkiye'de iktidarı Erdoğan'ın İslamcı faşist rejimi elinde tutuyor. Bu rejim karizmatik Kürt siyasetçi lider Demirtaş'ı ömür boyu hapse attı ve yüzlerce Kürt belediye başkanı ile aktivisti cezaevine koydu. Yeni sultancı kararnamelerle Erdoğan'ın İslamcı psikozunda tehlikeli gördüğü Türk siyasetçiler de hapiste. Bu öfkeli Erdoğan, Kıbrıs Cumhurbaşkanı'nı Türkiye'deki uluslararası konferanstan dışlamaya çalıştı.
Avrupa Birliği'nin özellikle müdahalesiyle Kıbrıs Cumhurbaşkanı'nın AB ve BM üyesi Kıbrıs Cumhuriyeti'nin başı olarak beraberindeki heyetle katılımının sağlanması üzerine komik bir tiyatro kuruldu. Kıbrıs Cumhurbaşkanı'nın konferans merkezine gelişinde yeni sultan, karşılama alanından ayrıldı ve Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin Kıbrıs Cumhurbaşkanı'nı karşılamasına bıraktı. Erdoğan'ın "tiyatrosu" bununla sınırlı kaldı; Kıbrıs Cumhurbaşkanı resmi çalışmalara katıldı, Başkan olarak konuştu ve Erdoğan'ın da hazır bulunduğu diğer devlet liderleriyle birlikte fotoğraf çektirdi.
Nesnel olarak Kıbrıs'la ilgili yaşananlardan zarar gören Erdoğan oldu. Kıbrıs Cumhuriyeti'ni, Başkan'ın Dışişleri Bakanı ve Cumhurbaşkanlığı Muhafızları'nın komando birliklerinin yeşil beresiyle üniformalı başkanı eşliğinde temsil etmeyi engelleyemedi. Türkiye içindeki zirveden gelen görüntüler Türk yayılmacılığını bozmadı, Kıbrıs'taki işgali sona erdirmedi ama Kıbrıs Cumhuriyeti'nin dışlanması için yapılan ilk Türk planını bozdu ve Türkiye içinde ve dışında açık siyasi mesajlar ortaya çıktı; bu durum birçok Türk'ü öfkelendirdi.
Kıbrıs'ta ise siyasi spektrumun iki ucundaki alışılmış şüphelilerden garip tepkiler görüldü. Sadece Kıbrıs'ta solun uçlarında demokrasiyle seçilmiş Kıbrıs Cumhurbaşkanı'nı ve beraberindeki heyeti, yarı işgal altındaki vatanı temsil edenleri reddeden ve ... cihatçıları sempatizanı olan sözde "antifaşistler" var. Sadece Kıbrıs'ta sağda, başkanlık seçimleri öncesinde bireysel çıkarlarını ölçüt alan ve vatan aleyhine parti yükselişiyle ilgilenen sözde "milliyetçiler" var.
Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Türkiye içinde varlığı karşısında, AB'den ayrılmamızı isteyenler de sevindi ve BM Güvenlik Konseyi'nin Kıbrıs'la ilgili kararlarının devrilmesini isteyenler de sevindi; bu durum 1963'ten beri Kıbrıs Cumhuriyeti'ni parçalamaya çalışan Türkiye'nin diğer böyle kararların da yıkılmasının yolunu açmasını sağlayacak. Muhtemelen sadece Kıbrıs'ta, Kıbrıs'ın ve Cumhurbaşkanı'nın ezilmesini tercih eden, önce bireysel sonra parti hedef ve dogmatizmine hizmet eden bir kesim var ve aralarında 2004 referandumundan sonra Erdoğan'ı kucaklayanları alkışlayanlar da var. Her ne kadar daha kötüsü 1974'te aramızdan bazılarının Türkiye'yi Başkan Makarios'a tercih etmesi olsa da.
