Beş Kıbrıslı AB milletvekili, tarım ve kohezyon fonlarının korunması gerektiği konusunda aynı fikirde. Buraya kadar her şey yolunda. Ancak konu Avrupa'nın yeni önceliklerine geldiğinde görüşler ayrılıyor.
Giorgos Georgiou, askerileşmenin sosyal politikayı tehdit ettiğini düşünüyor. Kostas Mavridis ise stratejik özerklik için daha güçlü bir savunmanın gerekli olduğunu savunuyor. Loukas Fourlas ve Michalis Hadjipantela hem geleneksel hem de yeni politikaların güçlendirilmesini istiyor. Geadis Geadi ise ek vergilere ve ulusal yetkilerin sınırlandırılmasına karşı çıkıyor.
Farklı politik yaklaşımlar elbette meşru. Ama AB bütçesi için yürütülen müzakere bir ideoloji tartışması değil. Bu, sert bir çıkar çatışması. Bir tarafta « Tutumlular », diğer tarafta Kıbrıs'ın da yer aldığı « Kohezyonun Dostları » bulunuyor.
Peki Kıbrıslı milletvekillerimiz, mensup oldukları farklı siyasi gruplar içinde Kıbrıs'ın taleplerini savunan beş ayrı kanal olabilecek mi? Yoksa aralarındaki görüş ayrılıkları bir fren görevi mi görecek?
Çünkü siyasi çoğulculukla, karar anı geldiğinde herkesin kendi ipini kendi yönüne çekmesi arasında büyük fark var.
