Orta Doğu'daki yeni çatışmalar, Hormuz Boğazı'ndaki gemi trafiğinin normale dönmesini yavaşlattı. ABD ve İran, hostiliteleri durdurma ve boğaz hakkında görüşmelere yeniden başlama konusunda anlaştı, ancak son gerilimler, bu önemli enerji güzergahının yeniden açılmasının ne kadar kırılgan olduğunu gösterdi.
Hormuz Boğazı, geçici bir ateşkese ardından toparlanma işaretleri göstermeye başlamıştı. Daha fazla tanker Körfez'den ayrılmaya başlamış ve ham petrol yüklemeleri dần artmaya başlamıştı. Ancak, trafiğin normale dönmesi yavaş ve düzensiz oldu. Gemi sahipleri, kiralama şirketleri ve sigortacılar hala bu su yolunu yüksek riskli bir geçiş olarak görüyor.
Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO), bölgede mahsur kalan binlerce denizci ve yüzlerce geminin aşama aşama tahliyesi için bir plan başlattı. Ancak, bir geminin Basra Körfezi'ndeki saldırısının ardından operasyon durduruldu. IMO, güvenliği garanti eden önlemlerin yerinde olduğundan emin olmak istediğini belirtti.
Belirsizlik, gemilerin hangi rotaları kullanacağı konusunda anlaşmazlıklarla daha da arttı. İran, güvenli geçişin yalnızca onaylanmış rotalar üzerinden sağlanacağını belirtirken, IMO destekli çerçeve, İran ve Umman sularındaki geçici rotaları içeriyordu. Sonuç olarak, boğazın yeniden açılması, ticari gemi trafiğinin tam anlamıyla restore edilmesine dönüşmedi. Bunun yerine, tanker hareketleri seçici, yakın olarak koordine edilmiş ve güvenlik değerlendirmeleri tarafından güçlü bir şekilde etkileniyor.
Raporda belirtilen gemi takip verilerine göre, Arap Körfezi'nden ham petrol ihracatı, mart ortasına kadar normal seviyelerde devam etti, ardından keskin bir düşüş gösterdi ve 21 Mayıs'ta günde 3.31 milyon varile ulaştı. 24 Haziran'da ihracat, günde 6.97 milyon varile çıktı, ancak 2026 ortalaması, 2023-2025 dönemine karşılık gelen ortalamaın yaklaşık %40 altında kaldı. Tanker trafiği benzer bir modèle gösteriyor.
Şu anda Hormuz Boğazı'ndaki gemi trafiğinin tam anlamıyla geri dönmemesinin temel nedeni, güvenliğin yeniden tesis edilememesi. Ateşkes, geçişi yeniden açabilir, ancak güveni tek başına yeniden tesis edemez. Gemi sahipleri için, Hormuz'u geçme kararı hala güvenlik garantilerine, sigorta erişilebilirliğine, mürettebat güvenliğine ve yeniden askeri eylem riskine bağlı.
Sigortacılar için, yenilenen şiddet, riski herhangi bir kesinlikte fiyatlandırmayı daha da zor hale getiriyor. Savaş risk kapsamı, pazarın bazı bölümlerinde hala mevcut, ancak conflict öncesi döneme göre çok daha pahalı. Bu yılın başlarında, deniz sigortası raporları, Körfez geçişleri için ek savaş risk primlerinin, mart zirvelerinden sonra hafif bir düşüş göstermesine rağmen, savaş öncesi seviyelerin birkaç kat üzerinde kaldığını gösterdi.
Bu, ham ve rafine ürünlerin taşınma maliyetini artırdı ve bazı sahipleri, charter oranlarının riski haklı çıkarmadığı sürece gemilerini Körfez'e göndermekten caydırıyor. Aynı zamanda, petrol üreten ülkeler, Hormuz'u atlayan rotalara daha fazla güvenmeye başladı. Suudi Arabistan, doğu-batı boru hattını kullanmaya devam ederken, Birleşik Arap Emirlikleri, ham petrolü Umman Körfezi'ne taşımak için Habshan-Fujairah boru hattına güveniyor. Bu rotalar, Körfez üreticilerine bir miktar esneklik sağlıyor, ancak normal tanker akışlarını Hormuz üzerinden tam olarak yerini alamıyor.
Mevcut alternatif boru hattı kapasitesi sınırlı kalıyor, bu nedenle daha yüksek üretim alone ihracatın tam anlamıyla restore edilmesine yetmeyecek. Körfez üreticileri, üretimi artırabilir, ancak varillerin güvenli, sigortalı ve ticari olarak viable bir yol üzerinden piyasaya ulaşması gerekiyor. Son gerilimler, gemi piyasasını bir bekleme durumunda bırakıyor. Petrol yüklemeleri devam ediyor ve bazı tankerler hareket halinde, ancak toparlanma tamamlanmadı.
